Мо фарши бузургӣ ба ҷаҳон боз кашидем

ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم

Бас . . . Ни ғуломони накӯ рӯй даридем

بس . . . ن غلامان نکو روی دریدیم

Шалвори арӯсони зира зулф кушодем

شلوار عروسان زره زلف گشادیم

Бар гунбади таркон причҳраҳ хазидем

بر گنبد ترکان پریچهره خزیدیم

Баси гандаи мғлўки куҳанро яла кардем

بس گنده مغلوک کهن را یله کردیم

Вари гандаи паии фармон , дашном шунидем

ور گنده پی فرمان، دشنام شنیدیم

Баси кӯдаки заррини каллаи сими биногваш

بس کودک زرین کله سیم بناگوش

Кӯро бакула бар калла буқ кашидем

کو را بکله بر کله بوق کشیدیم

Аз баҳри ризои дили ин . . . ри нигуни бахт

از بهر رضای دل این . . . ر نگون بخت

Аз гандаи касон . . . Адн . . . Неи тлбидим

از گنده کسان . . . ادن . . . نی طلبیدیم

Чун нек нигаҳ кардем аз рӯй ҳақиқат

چون نیک نگه کردیم از روی حقیقت

Роҳии хушу беҳтари зира пушт надидем

راهی خوش و بهتر زره پشت ندیدیم

Онроа Раҳонед маро аз ғаму ғусса

آنراه رهانید مرا از غم و غصه

То занн набарӣ кин раҳ бемарза гузидем

تا ظن نبری کاین ره بی مرزه گزیدیم

Инаст ҷавоби ғазали хоҷаи сноӣӣ

اینست جواب غزل خواجه سنائی

Мо фарши бузургӣ ба ҷаҳон боз кашидем

ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم