Чу зоб рӯй ту риш чу оташи ?бардамӣад эй ҷон

چو زآب روی تو ریش چو آتش بردمید ای جان

Ба хоки пои ту кони бод буқам орамид эй ҷон

به خاک پای تو کان باد بوقم آرمید ای جان

з рӯем рӯйро даракаш ниҳон кун риши зери каш

ز رویم روی را درکش نهان کن ریش زیر کش

Чу битавон риши худ хуши хуши бадв муштӣ кашид эй ҷон

چو بتوان ریش خود خوش خوش بدو مشتی کشید ای جان

Фурӯғи оташи ришати чунон шуъла занад гуҳи гуҳ

فروغ آتش ریشت چنان شعله زند گه گه

Ки пиндорам ба дӯзах бар нахоҳӣ бар навид эй ҷон

که پندارم به دوزخ بر نخواهی بر نوید ای جان

Ях парварда шуд ишқат ба сардии зотши ришат

یخ پرورده شد عشقت به سردی زآتش ریشت

Турои оташ фурӯзон шуд маро ях парваред эй ҷон

ترا آتش فروزان شد مرا یخ پرورید ای جان

Ҳама рӯй чу имонро ба риш оташкада кардӣ

همه روی چو ایمان را به ریش آتشکده کردی

Сазоӣ рӯй худ кардӣ чунон каз ту сзид эй ҷон

سزای روی خود کردی چنان کز تو سزید ای جان

На байнам рӯй ту зини пас на монанди ту дигари кас

نه بینم روی تو زین پس نه مانند تو دیگر کس

Казон риш чу банди хас ба чашмам хас халид эй ҷон

کزان ریش چو بند خس به چشمم خس خلید ای جان

Саворӣ дар биёбоне з ту пурсед раҳи кӯра

سواری در بیابانی ز تو پرسید ره کوره

зи бими сурхи мнҷўқши турои риши ?бардамӣад эй ҷон

ز بیم سرخ منجوقش ترا ریش بردمید ای جان

зи ришат гарчи мнҷўрм нагӯям кон ба . . . ман

ز ریشت گرچه منجورم نگویم کان به . . . من

Ба . . . Ни ту ки битавонем худро . . . Н дарид эй ҷон

به . . . ن تو که بتوانیم خود را . . . ن درید ای جان

На ҷони тест камтар кун бар орў сар бикун аз тан

نه جان تست کمتر کن بر آرو سر بکن از تن

Худои ангушт бо нохун ба ҳикмати офарид эй ҷон

خدا انگشت با ناخن به حکمت آفرید ای جان

Чу оеи хираи вонгаҳи нектару беҳтару кӯтаҳ

چو آیی خیره وانگه نیک‌تر و بهتر و کوته

Агар дар даст кунад таҳи таҳи тавон ҷумла бурид эй ҷон

اگر در دست کند ته ته توان جمله برید ای جان

Ба сони зардолуи халида сблт оварадӣ

به سان زردآلو خلیده سبلت آوردی

Ки ёради пеши он лаби ҳоти шафтолуи харид эй ҷон

که یارد پیش آن لب‌هات شفتالو خرید ای جان

Кулӯх омрўдӣӣ кардам ки шафтолуати зарди обӣ

کلوخ آمرودئی کردم که شفتالوت زرد آبی

Магар бо донаи обии тавонам коФнид эй ҷон

مگر با دانه آبی توانم کافنید ای جان

Ҳасани ое ба назд ман ки андари кони шафтолуат

حسن آیی به نزد من که اندر کان شفتالوت

Наомад донаи обӣ на обитар падед эй ҷон

نیامد دانه آبی نه آبی تر پدید ای جان

На худ гуфтӣ ки ман рӯзии миёни хона аз даҳ тан

نه خود گفتی که من روزی میان خانه از ده تن

Ба дандон дар задам доман бар вазн бурид эй ҷон

به دندان در زدم دامن بر وزن برید ای جان

Чу ҳоли ту чунин ёбам ту доне кин қадар донам

چو حال تو چنین یابم تو دانی کاین قدر دانم

Набояд аз фалон пурседу баҳмон дар расед эй ҷон

نباید از فلان پرسید و بهمان در رسید ای جان

Надорам меҳри ту як ҷӯ надонам куҳнае ё нав

ندارم مهر تو یک جو ندانم کهنه‌ای یا نو

Ба риши хеши райу рӯ ки дармондӣ бурид эй ҷон

به ریش خویش ری و رو که درماندی برید ای جان

Крои шоҳид ҷанин ояд , сенаеи вор кӣ гуяд

کرا شاهد جنین آید، سنایی‌وار کی گوید

Марои ишқат бномизд бидон сон парваред эй ҷон

مرا عشقت بنامیزد بدان سان پرورید ای جان