Тоз збозон ки турои пеши гаравгони оранд

تازبازان که ترا پیش گروگان آرند

То яке паснигарӣ . . . Н ба гиребони оранд

تا یکی پس نگری . . . ن به گریبان آرند

Басари ҳамдон . . . Нет чу гиребон гардад

بسر حمدان . . . نت چو گریبان گردد

Он гиребон ки дар ӯ гардани ҳамдони оранд

آن گریبان که در او گردن حمدان آرند

Чанд азин лоғар . . . Рони пас эшон бтФил

چند ازین لاغر . . . ران پس ایشان به طفیل

Мргрибони турои сӯзани пнкони оранд

مر گریبان ترا سوزن پنکان آرند

Бакулонеу бхрдии мангар , шод бизӣ

بکلانی و بخردی منگر، شاد بزی

Хиради хоҳӣу калон , ҳарчӣ хўҳии он оранд

خُرد خواهی و کلان، هرچه خوهی آن آرند

Кори вонгоаҳи миёни пои туро . . . эй ва . . . р

کاروان گاه میانْ پای ترا . . . ایه و . . . ر

Нӯки хари бандаи бонбўҳии шарёни оранд

نوک خربنده به انبوهی شریان آرند

Аз дар марзи ту эй хуши писари авқоти ҷимоъ

از در مرز تو ای خوش پسر اوقات جماع

Тези хуши замзамаи ёбӣ ки бонбони оранд

تیز خوش زمزمه یابی که به انبان آرند

эй басои бод ки дар ноижаҳ буқ ниҳанд

ای بسا باد که در نایژهٔ بوق نهند

То зи анбони ту як тези болҳони оранд

تا ز انبان تو یک تیز به الحان آرند

Тундӣу тавсании оғозӣ ва харон нашӯй

تندی و توسنی آغازی و خِران نشوی

Тунду тавсани бибаранди охиру харони оранд

تند و توسن ببرند آخر و خِران آرند

Рутабии зеру басии гўӣӣ сомонам нест

رطبی زیر و بسی گوئی سامانم نیست

Ту хўҳии вари нхўҳӣ , кори басомони оранд

تو خوهی ور نخوهی، کار به سامان آرند

Аз паии сраҳи зарӣ ки миён пой турост

از پی صره زری که میان پای تراست

Бамёни пои ту шаби дузди миёни рони оранд

به میان پای تو شب دزد میان ران آرند

Ҳар замони бинии кони дузди миёни рони туро

هر زمان بینی کان دزد میان ران ترا

Ғул бгрдн бирав пои кандаи бзндони оранд

غل بگردن برو پا کنده بزندان آرند

Ҳарки ӯ поча хӯрд аз раҳ . . . Ни вақти саҳар

هرکه او پاچه خورد از ره . . . ن وقت سحر

Бомдодони бгоҳши сираи бирёни оранд

بامدادان به گاهش سره بریان آرند

Тоз бозон чу на дар зер забунашон бошӣ

تازبازان چو نه در زیر زبونشان باشی

Бадали сими сираи мушт чу санадони оранд

بدل سیم سره مشت چو سندان آرند

Бадви се пашм ки ореи бзнхдон чу пашм

به دو سه پشم که آری به زنخدان چو سَیَم

Ту чунон доне каз карда пушаймони оранд

تو چنان دانی کز کرده پشیمان آرند

. . . Н чун хирмани гулбарги ту ҷоӣӣ набаранд

. . . نِ چون خرمنِ گلبرگِ تو جائی نبرند

Ки занхдони турои хори муғелони оранд

که زنخدان ترا خار مغیلان آرند

Рӯ , кигар риш чу фиръавн касе Мӯсои вор

رو که گر ریش چو فرعون کنی، موسی وار

Бадар . . . Нети Асоҳои чу събони оранд

به در . . . نت عصاهای چو ثعبان آرند

Ин ҷавобаст мронро ки сноӣӣ гуяд

این جوابست مر آنرا که سنائی گوید

Ошиқони пеши тугар тӯҳфаи ҳамаи ҷони оранд

عاشقان پیش تو گر تحفه همه جان آرند