Аз хартар то ҷараси кушодаи забонам

از خرتر تا جرس گشاده زبانم

Носири муғро бтоҷи хрқони бонам

ناصر مغ را بتاج خرقان بانم

Тоҷу маро бо ду хар мубошират афтод

تاج و مرا با دو خر مباشرت افتاد

Ваии бағами ин ва ман бҳсрти онам

وی بغم این و من بحسرت آنم

Тоҷ бмн гуфт ман мФлсФи асрам

تاج بمن گفت من مفلسف عصرم

Бар рамаи гӯсфанди ақли шубонам

بر رمه گوسفند عقل شبانم

Гурги гёхўору гӯсфанди дарида

گرگ گیاخوار و گوسفند دریده

Дар рама ман буванд ва ман рамаи бонам

در رمه من بوند و من رمه بانم

Оҷиз кор мананд лолау зирак

عاجز کار منند لاله و زیرک

Ҳеҷ ндонанд аз инки ҳеҷ надонам

هیچ ندانند از اینکه هیچ ندانم

Бо ҳамаи фарзонагӣу ақли муғи андеш

با همه فرزانگی و عقل مغ اندیش

Бар хари муғи оҷизам ки перу ҷавонам

بر خر مغ عاجزم که پیر و جوانم