Думал даромад он сираи ёри маро ба . . . вен

دمل درآمد آن سره یار مرا به . . . ون

Ман будамаш бдорўии ондрди раҳнамӯн

من بودمش بداروی آندرد رهنمون

Ҷоӣӣ гирифт бо хатари он бе хатари скн

جائی گرفت با خطر آن بی خطر سکن

Сукно фиканд ва кард дар он ҷойгаҳи сукӯн

سکنی فکند و کرد در آن جایگه سکون

Бемори гашти ёри нигорин ман зи дард

بیمار گشت یار نگارین من ز درد

Чун заъфаронаши гашти рухи лолаи гаван

چون زعفرانش گشت رخ لاله گون

Низам қарору тоқати он дард дил намонад

نیزم قرار و طاقت آن درد دل نماند

Пероҳан сабурӣ кардам зи тани бурун

پیراهن صبوری کردم ز تن برون

Гуфтам чаҳ чораи созам эй дилрабои ман

گفتم چه چاره سازم ای دلربای من

Каз дарду ранҷи ту дили ман гашти пари зхўн

کز درد و رنج تو دل من گشت پر زخون

Гуфтои з ман бирав ту басӯии табиби шаҳр

گفتا ز من برو تو بسوی طبیب شهر

Ваз вай биор марҳами шингарфу дохлўн

وز وی بیار مرهم شنگرف و داخلون

Рафтам сӯии табиб ва биоварадам ончӣ гуфт

رفتم سوی طبیب و بیاوردم آنچه گفت

Бар . . . Вен ӯ ниҳодам ва ӯ хуфт сарнигӯн

بر . . . ون او نهادم و او خفت سرنگون

Бади соъатӣ ки нола ва фарёд баркашид

بد ساعتی که ناله و فریاد برکشید

Оҳ аз балоӣ дорад ва шуд дарди ман фузун

آه از بلای دارد و شد درد من فزون

Гуфтам ки дорўӣисти маров ҳалоҳилӣ аст

گفتم که داروئیست مراو هلاهلی است

Диданаши баси гарон ва ниҳоданаши баси забун

دیدنش بس گران و نهادنش بس زبون

Маъҷуни коф ва нўнӣ гӯйанд Марв ро

معجون کاف و نونی گویند مرو را

Омехтаи алоҷаш аз баҳри коф ва навен

آمیخته علاجش از بهر کاف و نون

Гуфт ар гарон буд чу ҳалоҳил буд равост

گفت ار گران بود چو هلاهل بود رواست

Бо ман ҳар ончии хоҳӣ кардан бикун кунун

با من هر آنچه خواهی کردن بکن کنون

Шодон шудам чу аз вай дастур ёфтам

شادان شدم چو از وی دستور یافتم

Вндр фитод боди ббўқи ман андарун

وندر فتاد باد ببوق من اندرون

. . . Вении багӯна чун гули сӯрӣу ёсуман

. . . ونی بگونه چون گل سوری و یاسمن

Чун барфи қатраи қатра бар ӯ брчкиди хӯн

چون برف قطره قطره بر او برچکید خون

Дар нимшии бпиши ман он . . . Вен кушода кард

در نیمشی بپیش من آن . . . ون گشاده کرد

То сақфи хонаи нури баромади сутуни сутун

تا سقف خانه نور برآمد ستون ستون

Бспўхтм варо бҳкмт ва гуфтам ки пойдор

بسپوختم و را بحکمت و گفتم که پایدار

То ман зи боди буқи раҳами ту зи дард . . . вен

تا من ز باد بوق رهم تو ز درد . . . ون

Ин бади алоҷи доруии думал ки гуфтамат

این بد علاج داروی دمل که گفتمت

Гар бхрдии мадори ту қавли марои забун

گر بخردی مدار تو قول مرا زبون