Пеши омадами бароаи яке то зинои кушод

پیش آمدم براه یکی تا زنا گشاد

Нимўри ман бдидн ӯ бод дар фитод

نیمور من بدیدن او باد در فتاد

Бар ман салом кард ва канорам гирифт танг

بر من سلام کرد و کنارم گرفت تنگ

Аирози крни сари Бамёни пой ӯ ниҳод

ایراز کرن سر بمیان پای او نهاد

Пиндошти он палид ки ҳайрон шудаст тоз

پنداشت آن پلید که حیران شدست تاز

Ва акнӯн ҳамеи бахонаи хўҳми бараду сайр . . . ад

و اکنون همی بخانه خوهم برد و سیر . . . اد

Бармеи тпиди гирди миёни пои ман бахшам

برمی طپید گرد میان پای من بخشم

Чун кӯдакӣ ки бар тпд аз захми Авестоад

چون کودکی که بر طپد از زخم اوستاد

Кӯдак чу ин бидид бигуфто ки чист ин

کودک چو این بدید بگفتا که چیست این

Гуфтам ки эйри чокари ту эй парии нажод

گفتم که ایر چاکر تو ای پری نژاد

Бар сари каллаи ниҳода , камари баста бар миён

بر سر کله نهاده، کمر بسته بر میان

Чун рӯй ту бидид бхдмти боистод

چون روی تو بدید بخدمت بایستاد

Гуфтои дурӯғи гўӣӣу лофии ҳамеи занӣ

گفتا دروغ گوئی و لافی همی زنی

Аироинчнин набошад воир инчунин мабод

ایراینچنین نباشد وایر اینچنین مباد

Пӯшида зоҳидӣаст бмўи баста аз куҷо

پوشیده زاهدیست بمو بسته از کجا

Мейри ҷалили Сайиди исҳоқи кафи род

میر جلیل سید اسحاق کف راد

То чокаронаш аз ту ситонанд ногаҳон

تا چاکرانش از تو ستانند ناگهان

Аз зер доманаш натавонӣ буруни ниҳод

از زیر دامنش نتوانی برون نهاد

Гуфтам ки боруки аллоҳ шодӣ биравӣ ту

گفتم که بارک الله شادی بروی تو

Эзади бФзли фоли турои гӯшҳо дҳод

ایزد بفضل فال ترا گوشها دهاد