Гӯйанд маро ки аз Низомӣ

گویند مرا که از نظامی

Чун салаи надоди бози хуаи шеър

چون صله نداد باز خوه شعر

Гуфтам нхўҳм ки гуфт хоҳам

گفتم نخوهم که گفت خواهم

Андари раҳ ӯ ҳазор даҳ шеър

اندر ره او هزار ده شعر

Шоҳ суханасту мқбли дайн

شاه سخنست و مقبل دین

Шоҳӣ ки варо буд сипаҳи шеър

شاهی که ورا بود سپه شعر

Як байти зи як қасидаи вай

یک بیت ز یک قصیده وی

Маънӣ дорад фузуни зи даҳ шеър

معنی دارد فزون ز ده شعر

Ҳар байти зи шеъри он шаҳи байт

هر بیت ز شعر آن شه بیت

Ҳар шеъри з шеър ӯст шаҳи шеър

هر شعر ز شعر اوست شه شعر

Донад ки ниҳод шоирон чист

داند که نهاد شاعران چیست

Гар некӯи шеъру гуҳи табаи шеър

گر نیکو شعر و گه تبه شعر

Бе ҳеҷ тамаъ касе нагӯяд

بی هیچ طمع کسی نگوید

Дар ҳечкас аз пас сФаҳи шеър

در هیچکس از پس سفه شعر

Чун расми чунин буд бҳрҳол

چون رسم چنین بود بهرحال

Дандони бикунади зи ман табаи шеър

دندان بکند ز من تبه شعر

Фарши сала боз густаранд

فرش صله باز گستراند

Чун карда буми бадви табаи шеър

چون کرده بوم بدو تبه شعر

Икрўи салаи ёФтстӣ аз ман

یکرو صله یافتستی از من

Дигари бустону бози хуаи шеър

دیگر بستان و باز خوه شعر

Муншии ситаду ҳиҷои сроӣӣ

منشی ستد و هجا سرائی

Оҳ ар гўӣии ҳазор даҳ шеър

آه ار گوئی هزار ده شعر

эй хусрави назмро чу дастур

ای خسرو نظم را چو دستور

Гўӣӣ ки ту шоҳӣу сипаҳи шеър

گوئی که تو شاهی و سپه شعر

Пас чун бҳҷои забони кушодӣ

پس چون بهجا زبان گشادی

Ногуфтаи маро ҳануз даҳ шеър

ناگفته مرا هنوز ده شعر

Донгем надодае агар чаҳ

دانگیم نداده ای اگر چه

Некӯи шеърами ним табаи шеър

نیکو شعرم نیم تبه شعر

Мағзаст хиради биҷои майдор

مغز است خرد بجای میدار

Дигар барам аз сари сФаҳи шеър

دیگر برم از سر سفه شعر

Гар ҳиммати худ сифеди корӣ

گر همت خود سفید کاری

Донам ки туро кунад сияҳи шеър

دانم که ترا کند سیه شعر

Доне ки ба ҳазрати Самарқанд

دانی که به حضرت سمرقند

Барадам бар шаҳи вазири шаҳи шеър

بردم بر شه وزیر شه شعر

Дар асмди ту чу боз кардам

در اثمد تو چو باز کردم

Шояд ки кунад марои табаи шеър

شاید که کند مرا تبه شعر

Икшъри баси он каттонаи диқ ро

یکشعر بس آن کتانه دق را

КошроФ буд дар он ду на шеър

کاشراف بود در آن دو نه شعر

Вази миннати он бдиҳаҳи рустам

وز منت آن بدیهه رستم

Бо дор макун дигар шаҳи шеър

با دار مکن دگر شه شعر

Бар ту слт аз хиради бимонам

بر تو صلت از خرد بمانم

Гар дар ту нахоҳам аз сФаҳи шеър

گر در تو نخواهم از سفه شعر

Гирам ки ту марди неки шеърӣ

گیرم که تو مرد نیک شعری

Ман дар ҳақ ту шудам табаи шеър

من در حق تو شدم تبه شعر

Миннат чу наҳй бмни брор чаҳ

منت چو نهی بمن برار چه

Барадӣ бар шаҳи вазири шаҳи шеър

بردی بر شه وزیر شه شعر

Наздики вазири шаҳ чаҳ аз ту

نزدیک وزیر شه چه از تو

Оранди яке ва ду ва даҳ шеър

آرند یکی و دو و ده شعر

Иҳзонк наёбӣ ар туоне

یحذانک نیابی ار توانی

Гар хуоне бар ҳамаи сипаҳи шеър

گر خوانی بر همه سپه شعر

Он шеър ки гуфтамат бмни даҳ

آن شعر که گفتمت بمن ده

Кондохтнии ним раҳи шеър

کانداختنی نیم ره شعر

Вонро ки ту шеър гуфтае пар

وآنرا که تو شعر گفته ای پر

Гар салаи надоди бози хуаи шеър

گر صله نداد باز خوه شعر