То ту рафтӣ чун хадангам аз барои зибоснм

تا تو رفتی چون خدنگم از برای زیباصنم

Срнҳодм чун камони ҳалқа бар зонуии ғам

سرنهادم چون کمان حلقه بر زانوی غم

Он сияҳи рӯзам ки дар шабҳои ҳиҷрони ҳамчуи шамъ

آن سیه روزم که در شبهای هجران همچو شمع

намефишонам мушти хокистари басар то субҳдам

می فشانم مشت خاکستر بسر تا صبحدم

Дили бмрғон чаман нагузошт аз бас нола кард

دل بمرغان چمن نگذاشت از بس ناله کرد

Нотавони сайди дилам дар ҷангали шаҳбози ғам

ناتوان صید دلم در جنگل شهباز غم

Ман бойени ҳол ва ту бепарво наме пурсӣ чаро

من باین حال و تو بی پروا نمی پرسی چرا

Май кашӣ аз синаи оҳи дарднокии дмдм

می کشی از سینه آه دردناکی دمدم

Чунки бишунид ин ҳадисами зер лаб хандид ва гуфт

چونکه بشنید این حدیثم زیر لب خندید و گفت

Аз муҳаббат май занӣ дар пеши мо густохи дам

از محبت می زنی در پیش ما گستاخ دم

Домани ман пок ва ин гстохгўӣиҳои ту

دامن من پاک و این گستاخگوئیهای تو

намекунад охири маро монанди Марями муттаҳам

می کند آخر مرا مانند مریم متهم

Булбулӣ бояд ки бо гул сар кунад аз ишқи лоф

بلبلی باید که با گل سر کند از عشق لاف

Қмрӣӣ бояд ки бо сардӣ занад аз меҳри дам

قمرئی باید که با سردی زند از مهر دم

Ъшқбозиро нишонеҳо буд эй содаи лавҳ

عشقبازی را نشانیها بود ای ساده لوح

Мо намебайнем аз онҳо дар ту на беш ва на кам

ما نمی بینیم از آنها در تو نه بیش و نه کم

Кӯи турои ҷайби даридаи кўтро дар синаи чок

کو ترا جیب دریده کوترا در سینه چاک

Кӯи туро ранг парида кӯи туро дар пушти хам

کو ترا رنگ پریده کو ترا در پشت خم

Кӯи нигоҳи ҳасрату кӯи гиряи мастонаи ?ут

کو نگاه حسرت و کو گریه مستانه ات

Кӯи турои шурии басари кӯи захми хорӣ дар қадам

کو ترا شوری بسر کو زخم خاری در قدم

На туро комаст хшг ва на туро чашмаст тар

نه ترا کامست خشگ و نه ترا چشمست تر

На туро гармаст ашг ва на туро сардаст дам

نه ترا گرم است اشگ و نه ترا سردست دم

Ашги ошиқи гарм бояд ҳамчуи шамъи анҷуман

اشگ عاشق گرم باید همچو شمع انجمن

Оҳи ошиқи сард бояд чун насими субҳдам

آه عاشق سرد باید چون نسیم صبحدم

Гуфтамаш к-эй аз хиромати мунфаили Кебеки дарӣ

گفتمش کای از خرامت منفعل کبک دری

Ваии фидои чашми махмури ту оҳӯии ҳарам

وی فدای چشم مخمور تو آهوی حرم

эй асири наргиси масти ту Лайлӣ аз араб

ای اسیر نرگس مست تو لیلی از عرب

Ваии ҳилоли лаъли нӯшин ту ширин аз аҷам

وی هلال لعل نوشین تو شیرین از عجم

Дидаи сайлоби хезами бскаҳ дар ишқат гирист

دیده سیلاب خیزم بسکه در عشقت گریست

Нест акнӯн дар бисоташ чун саҳоби хшги нам

نیست اکنون در بساطش چون سحاب خشگ نم

Гавҳар афсурда ҳайҳотаст нам берун диҳад

گوهر افسرده هیهاتست نم بیرون دهد

Ман абас бар дидаи мижгон май фишорами дмбдм

من عبث بر دیده مژگان می فشارم دمبدم

Нолаи ман пеши азин буд аз ғамати сӯзон чу барқ

ناله من پیش ازین بود از غمت سوزان چو برق

Дидаи ман пеши азин буд аз ғамат гирён чуем

دیده من پیش ازین بود از غمت گریان چویم

Аз туфи ғам дар фазои синаи ман оҳ нест

از تف غم در فضای سینه من آه نیست

Аз таби дил дар бисоти дида ман нест нам

از تب دل در بساط دیده من نیست نم

Худ бигӯ ман бо кадомин даст эй дайри ошно

خود بگو من با کدامین دست ای دیر آشنا

Синаамро чоки созам ё гиребони брдрм

سینه ام را چاک سازم یا گریبان بردرم

Дасти ман аз доманат гоҳе ки мегардад ҷудо

دست من از دامنت گاهی که می گردد جدا

намекашад аз синаи маҷрӯҳи пайкони ситам

می کشد از سینه مجروح پیکان ستم

Ончӣ бар рухсораи ман май намояд , ранг нест

آنچه بر رخساره من می نماید، رنگ نیست

Лекин ояд дар назари гулгуни ашгми дмбдм

لیکن آید در نظر گلگون اشگم دمبدم

Гар на ман ошуфтаи ҳолам аз чаҳ бошад эй нигор

گر نه من آشفته حالم از چه باشد ای نگار

Гар на ман озурдаи ҷонам аз чаҳ бошад эй санам

گر نه من آزرده جانم از چه باشد ای صنم

Мавҷи ашгми фавҷи фавҷу хайли доғами сафи бсФ

موج اشگم فوج فوج و خیل داغم صف بصف

Ҷайби ҷонами пораи пораи зулфи оҳами хами бахам

جیب جانم پاره پاره زلف آهم خم بخم

Гар зи эъҷози муҳаббат ё фусун ишқ нест

گر ز اعجاز محبت یا فسون عشق نیست

Бо ман ҳайрон бигӯ як раҳи худоро эй санам

با من حیران بگو یک ره خدا را ای صنم

Чист пас дар ҷӯйбор дидаам баҳрии зи ашг

چیست پس در جویبار دیده ام بحری ز اشگ

Чист пас дар тангноӣ синаам кӯҳии зи ғам

چیست پس در تنگنای سینه ام کوهی ز غم

эй ки бо зулми ошноӣии вази вафои бегона Эй

ای که با ظلم آشنائی وز وفا بیگانه ای

Сахти митрсм чу аз ҳад бугзарад ҷавру ситам

سخت میترسم چو از حد بگذرد جور و ستم

Сафи бибандади лашкар гулгун паранд гиря ам

صف ببندد لشکر گلگون پرند گریه ام

Барқи оҳ аз синаи нангами броФрозди илм

برق آه از سینه ننگم برافرازد علم

Шаҳриёри ишқи хӯни ошоми баҳри интиқом

شهریار عشق خون آشام بهر انتقام

Аз ниёам дил кашад аз нолае теғи ду дам

از نیام دل کشد از ناله ای تیغ دو دم

Боз гӯям аз наҳифи ақл чун оем бҳўш

باز گویم از نهیب عقل چون آیم بهوش

Ҳоши ллаҳи зини ҷафои астағфируллоҳи зини ситам

حاش لله زین جفا استغفرالله زین ستم

Дар диёри ъшқбозони ҷузи шикоят расм нест

در دیار عشقبازان جز شکایت رسم نیست

Хосса бар хок дар мейри араби шоҳи аҷам

خاصه بر خاک در میر عرب شاه عجم

Офтоби осмони дайни амӣралмуъминӣн

آفتاب آسمان دین امیرالمؤمنین

Онкӣ чун зотш надорад гавҳарии ганҷи қадам

آنکه چون ذاتش ندارد گوهری گنج قدم

Ҷавҳари кул дар суҷуди остонаш чун сипеҳр

جوهر کل در سجود آستانش چون سپهر

Қомати хамро нахоҳад то абад созад илм

قامت خم را نخواهد تا ابد سازد علم

Ҳар якеро то нахустин саҷда аш гардад насиб

هر یکی را تا نخستین سجده اش گردد نصیب

На фалаки афтода аз завқи ҳамин болои ҳам

نه فلک افتاده از ذوق همین بالای هم

Чори пайғамбари халилу Нӯҳ ва чун Хизру Масеҳ

چار پیغمبر خلیل و نوح و چون خضر و مسیح

Ёфтанд ояти зи эъҷози ту эй фахр амам

یافتند آیت ز اعجاز تو ای فخر امم

Ин як аз сӯзанда оташи он як аз ҷавшандаи об

این یک از سوزنده آتش آن یک از جوشنده آب

Ин як аз пояндаи умр ва он як аз ҷонбхши дам

این یک از پاینده عمر و آن یک از جانبخش دم

Душман аз хашми ту сӯзони дӯст аз лутфи ту шод

دشمن از خشم تو سوزان دوست از لطف تو شاد

Он чу кофар аз ҷҳим ва ин чу зоҳид аз Ирам

آن چو کافر از جحیم و این چو زاهد از ارم

Адл дар аҳди ту шодон ҳамчун ёқӯб аз висол

عدل در عهد تو شادان همچون یعقوب از وصال

Фитна аз бими ту нолон чун Зулайхои дрндм

فتنه از بیم تو نالان چون زلیخا درندم

Чун шӯй бар авҷи иззат чун масӣҳӣ бар фалак

چون شوی بر اوج عزت چون مسیحی بر فلک

Чун рӯй дар баҳри фикрати Юнусӣ дар қаър ӣам

چون روی در بحر فکرت یونسی در قعر یم

Ҷӯад аз эҳсони ту овораи малики вуҷӯд

جود از احسان تو آواره ملک وجود

Зулми зи фармони ту овораи шаҳри адам

ظلم ز فرمان تو آواره شهر عدم

Саркашад чун зулфиқори теғи ту гоҳи масоф

سرکشد چون ذوالفقار تیغ تو گاه مصاف

Бушковад чун навбаҳори халқи ту вақти карам

بشکفد چون نوبهار خلق تو وقت کرم

зи осмони боради биҷои қатраи борони шарор

ز آسمان بارد بجای قطره باران شرار

Аз замини раведи биҷои сабзау райҳони дирам

از زمین روید بجای سبزه و ریحان درم

Рӯзи ҳиҷо аз паии пайкори хасми кӣнаи ҷӯ

روز هیجا از پی پیکار خصم کینه جو

Чун бёроӣии сипоҳ ва чун броФрозии илм

چون بیارائی سپاه و چون برافرازی علم

Фатҳ хандад аз нишот ва айш болад аз сарвар

فتح خندد از نشاط و عیش بالد از سرور

Хавф ларзад аз ҳарос ва зулм нолад аз надам

خوف لرزد از هراس و ظلم نالد از ندم

Ҳбзои зотат ки бошад муҳаррами асрори ғайб

حبذا ذاتت که باشد محرم اسرار غیب

Марҳабои рӯҳат ки бошад гавҳари баҳри қадам

مرحبا روحت که باشد گوهر بحر قدم

Ҳмчўошбоҳи муқаддас на турои вазъ ва на ин

همچواشباح مقدس نه ترا وضع و نه این

Ҳамчуи арвоҳи муҷаррад ва на турои Киев ва на кам

همچو ارواح مجرد و نه ترا کیف و نه کم

Зоҳир аз зоти шарифати гоҳи авсофу ҳадис

ظاهر از ذات شریفت گاه اوصاف و حدیث

Содир аз табъи шарифат , гоҳи осори қадам

صادر از طبع شریفت، گاه آثار قدم

Ман намегӯям худояти ёомиролмؤмнин

من نمی گویم خدایت یاامیرالمؤمنین

Лекин аз авсоф воҷиб нест авсофи ту кам

لیکن از اوصاف واجب نیست اوصاف تو کم

Равзаи тан бо фурӯғи меҳри ту доруссалом

روضه تن با فروغ مهر تو دارالسلام

Каъбаи дил бе влои зоти ту байти алснм

کعبه دل بی ولای ذات تو بیت الصنم

Гар буд аз дӯстонат эй хушо рҳбони дайр

گر بود از دوستانت ای خوشا رهبان دیر

Вар буд аз дшмнонт вае бар шайхи ҳарам

ور بود از دشمنانت و ای بر شیخ حرم

наметавонад дар хилофати пой бар минбари ниҳод

می تواند در خلافت پای بر منبر نهاد

Дар ҳарами онкас ки зад бар дӯши пайғамбари қадам

در حرم آنکس که زد بر دوش پیغمبر قدم

Даст дар байъат ба ғайриӣ доданат зулмаст зулм

دست در بیعت به غیری دادنت ظلمست ظلم

Аикаҳи пои арш сайт карда аз тоъати варам

ایکه پای عرش سایت کرده از طاعت ورم

Кӣнаи ҷӯ , абнои дунё , чарх бар кини муттасиф

کینه جو، ابنای دنیا، چرخ بر کین متصف

Ҳилагар ихвони Юсуфи грки биҷои муттаҳам

حیله گر اخوان یوسف گرک بیجا متهم

Хайли аҳбоби туро аз касрати исён чаҳ бок

خیل احباب ترا از کثرت عصیان چه باک

Киштии Нӯҳи набиро зоФти тӯфон чаҳ ғам

کشتی نوح نبی را زآفت طوفان چه غم

Кӣ буд ёрб ки гирдами зоири кӯии Наҷаф

کی بود یارب که گردم زایر کوی نجف

Кӣ буд ёрб ки бошам тоири боғи Ирам

کی بود یارب که باشم طایر باغ ارم

эй басои шабҳо ки бар ёди тавофи кӯии ту

ای بسا شبها که بر یاد طواف کوی تو

Тоир хобам кунад аз ошёни дидаи Ром

طایر خوابم کند از آشیان دیده رم

Ҳамчуи мурғи ошён гум кардаам ором нест

همچو مرغ آشیان گم کرده ام آرام نیست

Мондаам то аз ҳаримати дўроӣ фахр амам

مانده ام تا از حریمت دورای فخر امم

ё алӣ аз осонати мушт хокӣ нобаҷост

یا علی از آسانت مشت خاکی نابجاست

Сар намеояд фурӯи ҳаргизи маро ба тоҷи ҷам

سر نمی آید فرو هرگز مرا به تاج جم

Май шуморами нанги ҳиммат бо камоли эҳтиёҷ

می شمارم ننگ همت با کمال احتیاج

Гар гушойами дасти хоҳиш назд арбоби ҳамм

گر گشایم دست خواهش نزد ارباب همم

Нури ҳиммат дар ҷабин ҳар ки бошад , чун садаф

نور همت در جبین هر که باشد، چون صدف

намедиҳад гавҳари иваз ,гар қатра Эй гирад зем

می دهد گوهر عوض، گر قطره ای گیرد زیم

Гарчи дорам тӯшаи раҳ бар миён чун Асия

گرچه دارم توشه ره بر میان چون آسیا

Бошад он ба каз қаноати санги бандам бар шикам

باشد آن به کز قناعت سنگ بندم بر شکم

То кунад дар гулистони машшотагии боди саҳар

تا کند در گلستان مشاطگی باد سحر

Чашми наргиси пурхумору зулфи сунбули хами бахам

چشم نرگس پرخمار و زلف سنبل خم بخم

Душманат бе қадари бодо дар назарҳо ҳамчуи хор

دشمنت بی قدر بادا در نظرها همچو خار

Дӯстат монанди гул дар чашми олами муҳтарам

دوستت مانند گل در چشم عالم محترم