Дӯш аз ин равоқи нилии фом
دوش از این رواق نیلی فام
Чун дар овехтанд пардаи шом
چون درآویختند پرده شام
Ахтарон аз даричаҳои фалак
اختران از دریچههای فلک
Бздўднди ҷумлаи занги злом
بزدودند جمله زنگ ظَلام
Ман бкнҷӣ нишаста бо дили танг
من به کنجی نشسته با دل تنگ
Каз уфуқ рух намӯд моҳи тамом
کز افق رخ نمود ماه تمام
Ногаҳони маҳвашии накӯи пайкар
ناگهان مهوشی نکو پیکر
Ногаҳони глрхии латифи андом
ناگهان گلرخی لطیف اندام
Аз шаробӣ ки ӯ зи аҳди нишот
از شرابی که او ز عهد نشاط
Монда дар кунҷи тоқи икдўсаҳи ҷом
مانده در کنج طاق یک دو سه جام
Қадаҳӣ барграфт ва кард назар
قدحی برگرفت و کرد نظر
Бар ман дили фигори хӯни ошом
بر من دل فگار خون آشام
Соғарии зин май чу дидаи боз
ساغری زین می چو دیده باز
Соғарии зин май чу хӯни ҳаммом
ساغری زین می چو خون حمام
Софӣу хушгувору ъзбу латиф
صافی و خوشگوار و عذْب و لطیف
Ки варо дар сабуи гузаштаи ду ом
که ورا در سبو گذشته دو عام
Гар бигирӣ буд бзъми хавос
گر بگیری بود به زعم خواص
Вар банушӣ сазад бар ғами авом
ور بنوشی سزد به رغم عوام
Донишафзо буд чу май , шояд
دانش افزا بود چو می، شاید
Ки наяндешӣ аз ҳалолу ҳаром
که نیندیشی از حلال و حرام
Бо чунин бода Эй магӯ аз нанг
با چنین بادهای مگو از ننگ
Бо чу ман шоҳидии млоФ аз ном
با چو من شاهدی ملاف از نام
Чун маро дошт зини нмти мФҳм
چون مرا داشت زین نمط مُفحَم
Чун маро дод зини баёни илзом
چون مرا داد زین بیان الزام
Аз кафам баркашид нолаи Аннан
از کفم برکشید ناله عنان
Вздлм барграфт гиряи зимом
وز دلم برگرفت گریه زمام
Нола ҳо кард ва аз ҷафои сипеҳр
نالهها کرد و از جفای سپهر
Гиря ҳо кард аз ғами айём
گریهها کرد از غم ایام
Гуфтам эй дилбари малеҳи сухан
گفتم ای دلبر ملیح سخن
Гуфтам эй шоҳиди фасеҳи калом
گفتم ای شاهد فصیح کلام
Кӯи марои пои он ки кӯбами хуш
کو مرا پای آن که کوبم خوش
Кӯи марои дасти он ки гирами ҷом
کو مرا دست آن که گیرم جام
Бкдомини рафиқи бандами дил
به کدامین رفیق بندم دل
Вази кадомин садиқ ҷӯям ком
وز کدامین صدیق جویم کام
Манзили ман куҷо вёрм кист
منزل من کجا و یارم کیست
Маҳфили ман куҷоу дӯсти кадом
محفل من کجا و دوست کدام
Ҳамаи каси шодмон ва ман ношод
همه کس شادمان و من ناشاد
Ҳамаи каси Комрон ва ман ноком
همه کس کامران و من ناکام
Тоирони ҷумлаи рафта дар ӯ кор
طایران جمله رفته در اوکار
Ваҳшёни ҷумлаи хуфта дар акном
وحشیان جمله خفته در اکنام
Ман ҷудои монда аз диёри ҳабиб
من جدا مانده از دیار حبیب
Ман ҷудои монда аз лақои киром
من جدا مانده از لقای کرام
Дар канори мусоҳибони хасис
در کنار مصاحبان خسیس
Дар миёни муоширони лӣом
در میان معاشران لئام
Ба казин мӯтини ъиноди мҳн
به کزین موطن عناد محن
Мураккаби азмро кунем лаҷом
مرکب عزم را کنیم لجام
Хусравонро чунонкии расми врҳст
خسروان را چنانکه رسم و رهست
Ки туҳидаст кам расад бслом
که تهیدست کم رسد به سلام
Тӯҳфаи мадҳи оварем ва рӯем
تحفه مدح آوریم و رویم
То бадаргоҳи шаҳрёрои ном
تا به درگاه شهریارِ اَنام
Даргаи Муртазои алӣ ки фалак
درگه مرتضی علی که فلک
Саҷдаҳо орадаши бҳФти андом
سجدهها آردش به هفت اندام
Он ки гаштии савори китфи набӣ
آن که گشتی سوار کتف نبی
То фурӯи рехт аз ҳарами асном
تا فرو ریخت از حرم اصنام
Он ки хуфтӣ ба хобгоҳи расӯл
آن که خفتی به خوابگاه رسول
Дар шаби ҳиҷрати расӯли аном
در شب هجرت رسول انام
Ихтилофӣ ки дар ҷаҳон пайдост
اختلافی که در جهان پیداست
Гар набӯдӣ ту ҳокими аҳком
گر نبودی تو حاکم احکام
Кас накардӣ тамизи ботилу ҳақ
کس نکردی تمیز باطل و حق
Кас надонистӣ аз ҳалоли ҳаром
کس ندانستی از حلال حرام
Шуд ҳувайдои бъҳди давлати ту
شد هویدا به عهد دولت تو
Чунки бархест аз миёни ибҳом
چونکه برخاست از میان ابهام
Ҳурмати шаръу иззати миллат
حرمت شرع و عزت ملت
Нусрати дайну шавкати ислом
نصرت دین و شوکت اسلام
Ғараз аз халқи моҳ то хуршед
غرض از خلق ماه تا خورشید
Мақсад аз куни тир то баҳром
مقصد از کون تیر تا بهرام
Ғайри ибдоъ ту набӯд мурод
غیر ابداع تو نبود مراد
Ғайри эҷод ту набӯд маром
غیر ایجاد تو نبود مرام
Бомед наволу аФзолт
به امید نوال و افضالت
Ҳар яке то фузун баранд анъом
هر یکی تا فزون برند انعام
Ҳам малик дар бар ту дар анҷоҳ
هم ملک در بر تو در اِنجاح
Ҳам фалак дар бар ту дар ибром
هم فلک در بر تو در ابرام
Бас ки аз адли ту ситамкорон
بس که از عدل تو ستمکاران
Бмноҳӣ намекунанд иқдом
به مناهی نمیکنند اقدام
Бо вуҷӯди сбоъ дар икдшт
با وجود سِباع در یک دشت
Дар маротеъ чаро кунанд ағном
در مراتع چرا کنند اَغنام
Ҳбзо наҳй ту ки дар гулшан
حبذا نهی تو که در گلشن
Фии алмислгар касе гузорад гом
فیالمثل گر کسی گذارد گام
То нагирад збоғбони рухсат
تا نگیرد ز باغبان رخصت
Натавонад кунад гули истишмом
نتواند کند گل استشمام
Гар на адл ту дошт поси замин
گر نه عدل تو داشت پاس زمین
Кори ин хокдон наёфт низом
کار این خاکدان نیافت نظام
Варна азмат шудӣ савори сипеҳр
ورنه عزمت شدی سوار سپهر
Тавсан осмон нагаштӣ ром
توسن آسمان نگشتی رام
Лавҳаши аллоҳи зи мураккабат ки диҳад
لوحش الله ز مرکبت که دهد
Дар замони қарору гоҳи хиром
در زمان قرار و گاه خرام
Бзлоли ҷибол , тамкин , қарз
به ظلال جبال، تمکین، قرض
Бсҳоми шаҳоб , суръат , вом
به سهام شهاب، سرعت، وام
Чун гуҳи разми зери рони оре
چون گه رزم زیر ران آری
Ашҳби тизгоми тези хиром
اشهب تیزگام تیز خرام
Ҳам ба фарқи ту зрншони мғФр
هم به فرق تو زرنشان مغفر
Ҳам бадасти ту симгуни самсом
هم به دست تو سیمگون صمصام
Бар танати чусти оҳанӣни ҷавшан
بر تنت چست آهنین جوشن
Дар ?бирти рости рмхи хаттии ном
در برت راست رمخ خطی نام
Гуҳи фалаки хираи брҷҳндаҳи саманд
گه فلک خیره بر جهنده سمند
Гуҳи ҳавои тира аз парандаи саҳҳом
گه هوا تیره از پرنده سهام
На аз он рзмгаҳи маҷоли фирор
نه از آن رزمگه مجال فرار
На дар он ҷойгаҳи маҳали қиём
نه در آن جایگه محل قیام
Арса рзмгаҳ кунӣ аз хӯн
عرصه رزمگه کنی از خون
Ҳамаи шингарфи гавани влълии фом
همه شنگرفگون و لعلی فام
Аз камонати диловарон дар сҷн
از کمانت دلاوران در سجن
Взкмндти муборизон дар дом
وز کمندت مبارزان در دام
Бскаҳ аз ҳар тарафи фурӯи резад
بس که از هر طرف فرو ریزد
Аз хамидаи камони ҷаҳандаи саҳҳом
از خمیده کمان جهنده سهام
Шавад он рзмгаҳ нестоне
شود آن رزمگه نیستانی
Ки дарав ҷойгаҳ кунад зрғом
که درو جایگه کند ضرغام
Гардад аз бскаҳи андари он арса
گردد از بس که اندر آن عرصه
Афканди марди теғи хӯни ошом
افکند مرد تیغ خون آشام
Бспаҳ гашта муртафаъи чандон
به سپه گشته مرتفع چندان
Ки шавад қасри осмонро бом
که شود قصر آسمان را بام
эй ки бе ҷазбаи анояти ту
ای که بی جذبه عنایت تو
Ҳеҷ сайдии нмирҳд аз дом
هیچ صیدی نمیرهد از دام
Рӯзгории гузашт каз азмат
روزگاری گذشت کز عزمت
Ҷон намегирадам бетони ором
جان نمیگیردم به تن آرام
наметавон кард талхкомӣ ро
میتوان کرد تلخکامی را
Аз зулоли наҷоти ширинком
از زلال نجات شیرین کام
эй ки пок омад аз азали зотат
ای که پاک آمد از ازل ذاتت
Ман ҷамеъи алзнўбу алосом
من جمیع الذنوب و الآثام
Корҳо кардаам ки натавонам
کارها کردهام که نتوانم
Бзбон оварам якеро ном
به زبان آورم یکی را نام
Аз ту дорам умед дар маҳшар
از تو دارم امید در محشر
Чун мунодӣ диҳад слобри ом
چون منادی دهد صلابر عام
Ки маро ноумед нагузорӣ
که مرا ناامید نگذاری
Зон миёни вассаломи волокром
زان میان والسلام والاکرام