Чист он пайкари симин ки нагардад якбор

چیست آن پیکر سیمین که نگردد یکبار

Бмроди дили доноу бкоми ҳушёр

بمراد دل دانا و بکام هشیار

Накунад воҳимаи идроки шитобаши здрнг

نکند واهمه ادراک شتابش زدرنگ

Накунад босираи идроки масираши зи қарор

نکند باصره ادراک مسیرش ز قرار

На бики ҳоли саботаш чу хаёли зирак

نه بیک حال ثباتش چو خیال زیرک

На бики ҷои қарораш чу гумони ҳушёр

نه بیک جای قرارش چو گمان هشیار

Гоҳ бар фарқ наад афсари заррини чўкён

گاه بر فرق نهد افسر زرین چوکیان

Гоҳи бандади Бамёни брҳмни осои зуннор

گاه بندد بمیان برهمن آسا زنار

Набӯд Мӯсоу тобади зҷибши хуршед

نبود موسی و تابد زجیبش خورشید

Набӯд Маряму осӯдаи Масеҳаши бкнор

نبود مریم و آسوده مسیحش بکنار

Гоҳ чун абрӯ буд дар раҳи субҳ об фишон

گاه چون ابرو بود در ره صبح آب فشان

Гоҳ чун барқ буд аз сари хашми оташбор

گاه چون برق بود از سر خشم آتشبار

Яке афрохтаи кохӣу дарави ҳафт амир

یکی افراخته کاخی و درو هفت امیر

Ҳар яке такя бмснд зада аз истикбор

هر یکی تکیه بمسند زده از استکبار

ӣона хунхораи тилисмӣ ки сар то ҷаврон

یانه خونخواره طلسمی که سر تا جوران

Дар ваии овехта аз конгресси бурҷи ҳисор

در وی آویخته از کنگره برج حصار

Даҳумаши срҳи ммрди лақабу неи ғалатам

دهمش صرح ممرد لقب و نی غلطم

Ки буд дар назарами миҷмараи оташбор

که بود در نظرم مجمره آتشبار

Гоҳ хонанд ҷафои пешаи сипеҳраши бмсл

گاه خوانند جفا پیشه سپهرش بمثل

Гуҳи намоянди хитобаши фалаки каҷи рафтор

گه نمایند خطابش فلک کج رفتار

Азчаҳи рӯ беҳунарон эй фалаки дун парвар

ازچه رو بی هنران ای فلک دون پرور

Ҳама дар роҳату арбоби ҳунар дар озор

همه در راحت و ارباب هنر در آزار

Ин ҷафои байн ки ману ғайри ду дилбар талабем

این جفا بین که من و غیر دو دلبر طلبیم

Гашта овораи яке хуфтаи яке дар бар ёр

گشته آواره یکی خفته یکی در بر یار

Турфа бингар ки ду ғаввос бомед гуҳар

طرفه بنگر که دو غواص بامید گهر

Дами фурӯи баста дар оянд ба баҳрии зхор

دم فرو بسته در آیند به بحری زخار

Ин яке дасти тиҳии мурда бсоҳл уфтад

این یکی دست تهی مرده بساحل افتد

Он расад бо дар шҳўори саломати бкнор

آن رسد با در شهوار سلامت بکنار

Ин чаҳ ҳоласт ки дар бодияи шқи ду тан

این چه حالست که در بادیه شق دو تن

Карда аз шавқи баҳамроҳии ҳам тарки диёр

کرده از شوق بهمراهی هم ترک دیار

Ин яке хандаи занони рафтаи басари манзили васл

این یکی خنده زنان رفته بسر منزل وصل

Ваон яке гиряи кунони монда дар атлолу Фқор

وان یکی گریه کنان مانده در اطلال و فقار

Ин сухан бо ки тавон гуфт ки дар гулшани васл

این سخن با که توان گفت که در گلشن وصل

Ду кас оянд ки ченӣанд гулӣ аз гулзор

دو کس آیند که چنیند گلی از گلزار

Он яке бе тъбии гули бгрибони резад

آن یکی بی تعبی گل بگریبان ریزد

Ваон кашад ранҷу бдомонш дар овезади хор

وان کشد رنج و بدامانش در آویزد خار

Булъаҷаби байни ту ки хуши нағмаи мурғони чаман

بلعجب بین تو که خوش نغمه مرغان چمن

Кошёнӣ бкФ оварда зи муштии хасу хор

کآشیانی بکف آورده ز مشتی خس و خار

Шоҳбозиш дар ояд зи камӣн бол фишон

شاهبازیش در آید ز کمین بال فشان

Кунад ин тоири фари хандаи нокоми шикор

کند این طایر فر خنده ناکام شکار

Ҳоши ллаҳи табиби ӣнҳама афсона магӯӣ

حاش لله طبیب اینهمه افسانه مگوی

Осмон кист казу шиква кунад баси ҳушёр

آسمان کیست کزو شکوه کند بس هشیار

Шӯии он ба , ту азин нағмаи сроӣии хомӯш

شوی آن به، تو ازین نغمه سرائی خاموش

Кунӣ он ба , ту азин тарки адаби истиғфор

کنی آن به، تو ازین ترک ادب استغفار

Кин ҳамаи феъл ҳакимӣаст ки бе маслиҳаташ

کاین همه فعل حکیمی است که بی مصلحتش

На дилӣ хӯн шавад аз дард ва на ҷонии аФгор

نه دلی خون شود از درد و نه جانی افگار

Гурба теғам бузанд фарқи ману мақдами дӯст

گربه تیغم بزند فرق من و مقدم دوست

Гарчи зорами бикашади дасти ману домани ёр

گرچه زارم بکشد دست من و دامن یار

Набӯд дӯст ки аз дӯст барояд бхрўш

نبود دوست که از دوست برآید بخروش

Набӯд ёр ки аз ёри براردи зинҳор

نبود یار که از یار برآرد زنهار

Ҳамдамон даст фишонед ки рафтам аз базм

همدمان دست فشانید که رفتم از بزم

ҲамРаҳон пой бикӯбед ки бар бастами бор

همرهان پای بکوبید که بر بستم بار

Бар замини бӯси амӣрӣ ки бдриўзаҳи ҷоҳ

بر زمین بوس امیری که بدریوزه جاه

Бар дараш хок нишинаст сипеҳри даввор

بر درش خاک نشین است سپهر دوار

Довари кишвари дайни тоҷи шарафи шоҳи Наҷаф

داور کشور دین تاج شرف شاه نجف

Гавҳари баҳри яқин Каҳфамам фахри кбор

گوهر بحر یقین کهف امم فخر کبار

эй хуши он тайифаеро ки ту бошӣ срхил

ای خوش آن طایفه ای را که تو باشی سرخیل

Ваии хуши он қофилаеро ки ту бошӣ солор

وی خوش آن قافله ای را که تو باشی سالار

эй амӣрӣ ки расӯли маданӣ дар сафи ҳарб

ای امیری که رسول مدنی در صف حرب

Чаҳ зобтоли муҳоҷир чаҳ зи хайли ансор

چه زابطال مهاجر چه ز خیل انصار

Ёварии хост агар ёфт зи ту истимдод

یاوری خواست اگر یافت ز تو استمداد

Носирии хост агар , ҷусти зи ту астзҳор

ناصری خواست اگر، جست ز تو استظهار

Қасри ҷоҳ ту раседаст бҷоӣӣ ки буд

قصر جاه تو رسیدست بجائی که بود

Камтарини пояи айвони ваии ин ҳафт ҳисор

کمترین پایه ایوان وی این هفت حصار

Хон ҷӯад ту кашидаст бҳдӣ ки замин

خوان جود تو کشیدست بحدی که زمین

Карда танагии збси афзӯн з ҳисобасту шумор

کرده تنگی زبس افزون ز حسابست و شمار

Нест ҷузи дасти гуҳарбори ту дар боғи вуҷӯд

نیست جز دست گهربار تو در باغ وجود

Он ниҳолӣ ки диҳад ҷӯад бирав эҳсони бор

آن نهالی که دهد جود برو احسان بار

Дар бар рифъати шани ту фалак дар чаҳ ҳисоб ?

در بر رفعت شان تو فلک در چه حساب؟

Дар бар вусъати ҷӯади ту гуҳар дар чаҳ шумор ?

در بر وسعت جود تو گهر در چه شمار؟

Рӯзи эҳсон чу диҳии бори карам , дасту дилат

روز احسان چو دهی بار کرم، دست و دلت

эй карами пешаи эҳсони равиши ҷӯади шиор

ای کرم پیشه احسان روش جود شعار

Набӯд баҳри вбўди баҳри сифати лؤлؤи хез

نبود بحر وبود بحر صفت لؤلؤ خیز

Набӯд абрӯи бӯдо бар сифати гавҳари бор

نبود ابرو بودا بر صفت گوهر بار

Дар бар дасти гҳрпоши ту эй абри карам

در بر دست گهرپاش تو ای ابر کرم

Пеши ткмини гарони санги ту эй кӯҳи виқор

پیش تکمین گران سنگ تو ای کوه وقار

Баҳру изҳори саховати бача дар ва чаҳ гуҳар

بحر و اظهار سخاوت بچه در و چه گهر

Кӯҳу даъвии метанати бачаи вазни вчаҳи айёр

کوه و دعوی متانت بچه وزن وچه عیار

Ахтари зоти ту он матлаъи анвори қадам

اختر ذات تو آن مطلع انوار قدم

Буд он рӯз ки хуршеди сифати шаъшааи бор

بود آن روز که خورشید صفت شعشعه بار

На фалак дошт муҳотии зи замини сокин

نه فلک داشت محاطی ز زمین ساکن

На замин дошт муҳӣтии зи сипеҳри сайёр

نه زمین داشت محیطی ز سپهر سیار

Аз паии хмиаҳи дайни омадаи рмҳи ту сутун

از پی خمیه دین آمده رمح تو ستون

Вази паии хонаи шаръи омадаи теғи ту ҳисор

وز پی خانه شرع آمده تیغ تو حصار

Зарбати теғи ту бо душмани ту вақти набард

ضربت تیغ تو با دشمن تو وقت نبرد

Таънаи рмҳи ту бо хасми ту гоҳи пайкор

طعنه رمح تو با خصم تو گاه پیکار

намекунад ончӣ кунад оташи сӯзон бо ҳис

می کند آنچه کند آتش سوزان با حس

намекунад ончӣ кунад барқи дурахшон бо хор

می کند آنچه کند برق درخشان با خار

Аҷабӣ нест бадари юза агар бигушоед

عجبی نیست بدر یوزه اگر بگشاید

Пеши тамкини гарони санги ту домани кҳсор

پیش تمکین گران سنگ تو دامن کهسار

Набӯд давр ки аз файзи баҳори аҳдат

نبود دور که از فیض بهار عهدت

Гар зи аҳҷоз чу ашҷор барояд асмор

گر ز احجاز چو اشجار برآید اثمار

Ҳбзои зоти шарифи ту ки аз эҷодаш

حبذا ذات شریف تو که از ایجادش

Дар ҷаҳони қудрат худ кард худованди изҳор

در جهان قدرت خود کرد خداوند اظهار

Ҳарчӣ мақбули ту мухтори худованди ҷалил

هرچه مقبول تو مختار خداوند جلیل

Ҳарчӣ мухтори ту мақбули расӯли мухтор

هرچه مختار تو مقبول رسول مختار

Ҳарчӣ дар арса ҳастӣ сети турои боди фидо

هرچه در عرصه هستی ست ترا باد فدا

Ҳарчӣ дар олами эҷоди турои боди нисор

هرچه در عالم ایجاد ترا باد نثار

Ту чу бизоӣӣу авлоди ту ҳамчун анҷум

تو چو بیضائی و اولاد تو همچون انجم

Ту чу дрёӣӣу асботи ту ҳамчун анҳор

تو چو دریائی و اسباط تو همچون انهار

Бскаҳи овозаи адлат бҷҳон печидаст

بسکه آوازه عدلت بجهان پیچیدست

Ҷузи зи хасми ту бгўшӣ нарасад нолаи зор

جز ز خصم تو بگوشی نرسد ناله زار

Гар зрхи ҷӯади ту бурқаъ нгшодӣ нашудӣ

گر زرخ جود تو برقع نگشادی نشدی

На тиҳии кӣсаи маодин на тиҳии коси баҳор

نه تهی کیسه معادن نه تهی کاس بحار

Манзари қадари турои ғурфаи наёбади манзар

منظر قدر ترا غرفه نیابد منظر

Минбари ҷоҳи туро поя наёяд бишумор

منبر جاه ترا پایه نیاید بشمار

Саги кӯй ту занад хандаи боҳўии хато

سگ کوی تو زند خنده بآهوی خطا

Хоки пой ту занад таънаи бмшги тотор

خاک پای تو زند طعنه بمشگ تاتار

Бар даҳ дар аҳди рифоҳяти адлати наргис

بر ده در عهد رفاهیت عدلت نرگس

Фитнаро хоби гаронӣ ки нагардад бедор

فتنه را خواب گرانی که نگردد بیدار

Рўзгористи ҷнобо ки ҷафои пешаи сипеҳр

روزگاریست جنابا که جفا پیشه سپهر

Ки гузаштаи сети маро аз ситамаши кори зкор

که گذشته ست مرا از ستمش کار زکار

Дорадам ғарқаи дарёии ғаму ҷузи карамат

داردم غرقه دریای غم و جز کرمت

Заврақӣ нест казин вартаам оради бкнор

زورقی نیست کزین ورطه ام آرد بکنار

Дилам аз ковуши ғами хӯн ва надорам чора

دلم از کاوش غم خون و ندارم چاره

Ғамам аз ҳавсилаи афзӯн ва наёбам ғмхўор

غمم از حوصله افزون و نیابم غمخوار

Муҳаррамӣ на ки кунам шарҳи ғами хеши эълом

محرمی نه که کنم شرح غم خویش اعلام

Мӯнисӣ на ки кунам дарди дили худ изҳор

مونسی نه که کنم درد دل خود اظهار

Ҳамдамӣ нест дарин бодияам ҷузи хора

همدمی نیست درین بادیه ام جز خاره

Ҳамраҳе нест дарин марҳалаам ғайр аз хор

همرهی نیست درین مرحله ام غیر از خار

Бҷлоли ту хдиўо ки зи баси ҳайронам

بجلال تو خدیوا که ز بس حیرانم

Нуқтаи сон дар хами ин доира бе паргор

نقطه سان در خم این دایره بی پرگار

На зи ҳам бози шиносади хирадами лаъли зи санг

نه ز هم باز شناسد خردم لعل ز سنگ

На зи ҳам бози шиносади назарами гул аз хор

نه ز هم باز شناسد نظرم گل از خار

Нағма айш надонад дилам аз нолаи ғмр

نغمه عیش نداند دلم از ناله غمر

Навҳа ҷғд надонад дилам аз бонги ҳазор

نوحه جغد نداند دلم از بانگ هزار

эй хуши он давлати ҷовид ки бошад зи нишот

ای خوش آن دولت جاوید که باشد ز نشاط

Андари он манзили фархунда ва он турфаи диёр

اندر آن منزل فرخنده و آن طرفه دیار

Кори ман замзама чун мурғи чаман дар гулшан

کار من زمزمه چون مرغ چمن در گلشن

Кори ман қаҳқаҳа чун Кебеки дарӣ дар кҳсор

کار من قهقهه چون کبک دری در کهسار

То дарин марҳалаи пари хатари ҳодисаи хез

تا درین مرحله پر خطر حادثه خیز

Шавад аз ҷунбиши афлоки падедори осор

شود از جنبش افلاک پدیدار آثار

Гирад аъдои турои кулуфти зиллати Бамён

گیرد اعدای ترا کلفت ذلت بمیان

Оради аҳбоби турои ъушрати давлати бкнор

آرد احباب ترا عشرت دولت بکنار

Душманон ту наёбанд маҳали ҷузи гулхан

دشمنان تو نیابند محل جز گلخن

Дӯстон ту наёбанд макони ҷузи гулзор

دوستان تو نیابند مکان جز گلزار

Бадсиголони турои ҷома буд нилии фом

بدسگالان ترا جامه بود نیلی فام

Никхўоҳони турои ҳала буд заррини тор

نیکخواهان ترا حله بود زرین تار