Муждаи булбул рака омад гули ббоғи шохсор

مژده بلبل راکه آمد گل بباغ شاخسار

Шддгри саҳни чаман чун маҳфил аз рухсори ёр

شددگر صحن چمن چون محفل از رخسار یار

Сабзаро афрохт қомат аз нами файзи ҳаво

سبزه را افراخت قامت از نم فیض هوا

Лоларо афрӯхт ориз аз дами гарми баҳор

لاله را افروخت عارض از دم گرم بهار

Ҳамчун нахли таври оташ май дамад аз шохи гул

همچون نخل طور آتش می دمد از شاخ گل

Чун танур Нӯҳ меҷӯшад зулол аз чашма сор

چون تنور نوح می جوشد زلال از چشمه سار

Ҷӯш гул бингар ки натавонад фароҳам оварад

جوش گل بنگر که نتواند فراهم آورد

Булбулӣ аз баҳри тарҳи ошёни як мушти хор

بلبلی از بهر طرح آشیان یک مشت خار

Бскаҳи тарафи гулистони ҷӯш тароват ме занад

بسکه طرف گلستان جوش طراوت می زند

Аз замин аз саъии сарсари барнамеи хезади ғубор

از زمین از سعی صرصر برنمی خیزد غبار

Дар чаман аз файзи тартиби ҳаво осеб нест

در چمن از فیض ترتیب هوا آسیب نیست

Дасти гулчинро чу домони тмошоӣии зи хор

دست گلچین را چو دامان تماشائی ز خار

эй ҳарифони хандаи Кебек ва навой андалеб

ای حریفان خنده کبک و نوای عندلیب

Бар фарози кӯҳсор ва дар нишеби марғзор

بر فراز کوهسار و در نشیب مرغزار

намекунад тарғиби мисатонро бглгшти чаман

می کند ترغیب مستان را بگلگشت چمن

намекунад таклиф , риндонро бсири кӯҳсор

می کند تکلیف، رندان را بسیر کوهسار

Аз навой булбулони маст дар саҳни чаман

از نوای بلبلان مست در صحن چمن

Взлқои шоҳидони шӯх дар шаҳру диёр

وزلقای شاهدان شوخ در شهر و دیار

Ғам бахуд ларзад чу аз симои султони лашкарӣ

غم بخود لرزد چو از سیمای سلطان لشکری

Гул бахуд болад чу аз ғавғои лашкари шаҳриёр

گل بخود بالد چو از غوغای لشکر شهریار

Булбули боғу ҳарифи дайру ҳангоми сабӯҳ

بلبل باغ و حریف دیر و هنگام صبوح

Инак инак карда аз мастии ғзлхўонии шиор

اینک اینک کرده از مستی غزلخوانی شعار

Ин бтўсиФи шароби арғавон дар майкада

این بتوصیف شراب ارغوان در میکده

Он бтъриФи ҳавои бӯстон дар лолаи зор

آن بتعریف هوای بوستان در لاله زار

Вақт он омад ки дар саҳн чаман гирданд боз

وقت آن آمد که در صحن چمن گردند باز

Шодмони вбҳраҳи манди ватар димоғу комгор

شادمان وبهره مند وتر دماغ و کامگار

Булбул аз симои гул чун қамарӣ аз болои сарв

بلبل از سیمای گل چون قمری از بالای سرو

Соқӣ аз миноӣ май чун ошиқ аз рухсори ёр

ساقی از مینای می چون عاشق از رخسار یار

намекунад машшотаи боди саҳари ороста

می کند مشاطه باد سحر آراسته

Наварӯсони гулистонро ба ин нақш ва нигор

نوعروسان گلستان را به این نقش و نگار

То туро доно кунад аз ҳикмати яздони пок

تا ترا دانا کند از حکمت یزدان پاک

То туро бино кунад бар қудрати парвардгор

تا ترا بینا کند بر قدرت پروردگار

Соҳати гулзор дар чашмам чу духтари хона Эй аст

ساحت گلزار در چشمم چو دختر خانه ای است

Равшанат гардад агар аз дида бар дароӣ ғубор

روشنت گردد اگر از دیده بر درای غبار

Каз паии иршоди мурғони чаман густарда аст

کز پی ارشاد مرغان چمن گسترده است

Ҳукми эзади сарв аз гулбуни ҳасир аз хорзор

حکم ایزد سرو از گلبن حصیر از خارزار

То фишонд воъизи булбули гулоби мавъиза

تا فشاند واعظ بلبل گلاب موعظه

То кушояди обиди сӯсани забони аътзор

تا گشاید عابد سوسن زبان اعتذار

Марҳабои ҳикмат ки дар саҳн чаман андохта

مرحبا حکمت که در صحن چمن انداخته

Ҳбзои қудрат ки дар гулзор карда ошкор

حبذا قدرت که در گلزار کرده آشکار

Аз шукуфаи сбҳаҳи баҳри хирқаи пӯши Настаран

از شکوفه سبحه بهر خرقه پوش نسترن

Взсмни саҷҷодаи баҳри шабнами шаби зиндаи дор

وزسمن سجاده بهر شبنم شب زنده دار

Бскаҳ бар хоки чаман рӯй тазаррӯъ суда анд

بسکه بر خاک چمن روی تضرع سوده اند

Аз ҳаросу биму хавфу ваҳшати парвардгор

از هراس و بیم و خوف و وحشت پروردگار

Арғавони байни лаъли рангу ёсумани саҷҷодаи гаван

ارغوان بین لعل رنگ و یاسمن سجاده گون

Гули нигари хунини ҳубин сунбули нгрнилии изор

گل نگر خونین حبین سنبل نگرنیلی عذار

Субҳу шом аз ҳасрат ӯ бар даҳони ангушти сарв

صبح و شام از حسرت او بر دهان انگشت سرو

Рӯзу шаб дар хизмат ӯ бар камари дасти чанор

روز و شب در خدمت او بر کمر دست چنار

Гоҳ механдад зи ҳукмаши барқи тобони қоҳқоаҳ

گاه می خندد ز حکمش برق تابان قاهقاه

Гоҳ мегиряд збимши абри Нитсаон зори зор

گاه می گرید زبیمش ابر نیسان زار زار

Лолаи сархуши зминои атояши бодаи нӯш

لاله سرخوش زمینای عطایش باده نوش

Наргиси махмур аз ҷом сахояш мегусор

نرگس مخمور از جام سخایش میگسار

Срзд аз ҷӯши баҳори табъи рангини матлаъӣ

سرزد از جوش بهار طبع رنگین مطلعی

Аз ниҳол хомаам ноҳидгл аз шохсор

از نهال خامه ام ناهیدگل از شاخسار

То набошам дар шумори биғмони рӯзгор

تا نباشم در شمار بیغمان روزگار

эй ҷигар оҳӣ бикаш эй чашмтар ашгии бабор

ای جگر آهی بکش ای چشم تر اشگی ببار

Пеши мо қадре набошад дида беашг ро

پیش ما قدری نباشد دیده بی اشگ را

Чун садаф шуд бегуҳар афтод зи чашми эътибор

چون صدف شد بی گهر افتاد ز چشم اعتبار

Гар расад аз ашги гарми ман бдрёи қатра Эй

گر رسد از اشگ گرم من بدریا قطره ای

Вркшм дар бӯстон аз синаи оҳии шуълаи бор

ورکشم در بوستان از سینه آهی شعله بار

Ҳар ҳубобӣ бар лаб дарё шавад тбхолаҳ Эй

هر حبابی بر لب دریا شود تبخاله ای

Бар рух гулҳо кунад ҳар шабнамии кори шарор

بر رخ گلها کند هر شبنمی کار شرار

Гиря дилтангем тарсам ки аз хотир равад

گریه دلتنگیم ترسم که از خاطر رود

Хандаам аз бскаҳ меояд боҳилли рӯзгор

خنده ام از بسکه می آید باهل روزگار

Суҳбати абнои дунёи пар мукаррар гашта аст

صحبت ابنای دنیا پر مکرر گشته است

Вақти онкаси хуш ки кунҷ ъзлтӣ кард ихтиёр

وقت آنکس خوش که کنج عزلتی کرد اختیار

Гӯшаи гирон аз ҳаводис дар ҳисор роҳатанд

گوشه گیران از حوادث در حصار راحتند

Аз хатар эмин шавад киштӣ ки ояд бар канор

از خطر ایمن شود کشتی که آید بر کنار

Бскаҳ бо ғамҳои олами гарм улфат гашта ам

بسکه با غم های عالم گرم الفت گشته ام

Нагзарад ёди сарварам дар дили умедвор

نگذرد یاد سرورم در دل امیدوار

Ҳар замон дар баҳри ғам аз толеъ баргашта ам

هر زمان در بحر غم از طالع برگشته ام

Мавҷ сонам мезанад бар синаи дашту канор

موج سانم می زند بر سینه دشت و کنار

Тираи бахтиро тамошо кун ки дар оғози ишқ

تیره بختی را تماشا کن که در آغاز عشق

Рӯзгорам кард аз кини мубтало ӣ ҳиҷри ёр

روزگارم کرد از کین مبتلا ی هجر یار

То бкӣ бошам бароаи ваъдаи ?ут дар интизор

تا بکی باشم براه وعده ات در انتظار

эй туро бо ошиқони доими фаромӯшии шиор

ای ترا با عاشقان دایم فراموشی شعار

Доғҳо дорам бадал аз ҷаври ҳиҷрат давр нест

داغها دارم بدل از جور هجرت دور نیست

Сар занадгар то бҳшрми лола аз хоки мазор

سر زند گر تا بحشرم لاله از خاک مزار

Бегул рӯй ту аз бас чун хазон афсурда ам

بی گل روی تو از بس چون خزان افسرده ام

Хор дар чашмами хулд аз ҷилваи фасли баҳор

خار در چشمم خلد از جلوه فصل بهار

Дасти битобии мабодои хор домонат шавад

دست بیتابی مبادا خار دامانت شود

Ҳамчуи гули барчӣдаи домон бар мазорам кун гузор

همچو گل برچیده دامان بر مزارم کن گذار

Чашми ман чун дида равзан намеояд баҳам

چشم من چون دیده روزن نمی آید بهم

Бскаҳи ҳайрони монда аз шавқати бароаи интизор

بسکه حیران مانده از شوقت براه انتظار

Кӣ зиёдат метавонам рафт аз таъсири заъф

کی زیادت می توانم رفت از تأثیر ضعف

Нотавониҳои ман ояд марои охири бакор

ناتوانی های من آید مرا آخر بکار

эй ки чашми серумаи сайти охтаи теғи ситам

ای که چشم سرمه سایت آخته تیغ ستم

Вай ки ҳасани нимрнгти рехтаи хӯни баҳор

وی که حسن نیمرنگت ریخته خون بهار

Ман надидам дар ҷаҳон аз ғамзаи ?ути хўнризтр

من ندیدم در جهان از غمزه ات خونریزتر

Ҷузи гуҳи разми аду бар дасти ҳайдари зулфиқор

جز گه رزم عدو بر دست حیدر ذوالفقار

эй бъҳди хусрави адлати ҷафо бе дастрас

ای بعهد خسرو عدلت جفا بی دسترس

Ваии бадӯри шаҳнаи ҳзмти ситами нопойдор

وی بدور شحنه حزمت ستم ناپایدار

Ҷӯи дъомт ҳар куҷои бурқаъи кушояд аз ҷабин

جو دعامت هر کجا برقع گشاید از جبین

Абри дарё дил фишонд оби хиҷлат аз изор

ابر دریا دل فشاند آب خجلت از عذار

Чун сумуми хашми ту бар арса ҳиҷо равад

چون سموم خشم تو بر عرصه هیجا رود

Чун шамеми халқи ту дар базм гардад мшгбор

چون شمیم خلق تو در بزم گردد مشگبار

Он кунад бо дӯстони меҳрат ки бо гулшани насим

آن کند با دوستان مهرت که با گلشن نسیم

Ва он кунад бо душманони қаҳрат ки сарсар бо ғубор

و آن کند با دشمنان قهرت که صرصر با غبار

Авҷи аршу зоти ту чун Юсуфасту қаъри чоҳ

اوج عرش و ذات تو چون یوسفست و قعر چاه

Сатҳи арзу шахси ту пайғамбар ва дар ҷўФи ғор

سطح ارض و شخص تو پیغمبر و در جوف غار

Косаи дарюза дар каф баҳр гирад аз садаф

کاسه دریوزه در کف بحر گیرد از صدف

Гоҳи эҳсон чун шавад абри кафати гавҳари нисор

گاه احسان چون شود ابر کفت گوهر نثار

Ҷӯад дар табъати макин ҳамчун ҷавоҳир дар ҷибол

جود در طبعت مکین همچون جواهر در جبال

Файз бо зотати қарин ҳамчун лолӣ дар баҳор

فیض با ذاتت قرین همچون لآلی در بحار

Гарчи бошад ихтиёри олимӣ дар дасти ту

گرچه باشد اختیار عالمی در دست تو

Дасти зрпоши ту дар резиш буд бе ихтиёр

دست زرپاش تو در ریزش بود بی اختیار

Гар набошад осмон дар ҷустуҷӯяти пас чаро

گر نباشد آسمان در جستجویت پس چرا

Чун дили ошиқи зтоб ҳиҷр бошад биқрор

چون دل عاشق زتاب هجر باشد بیقرار

эй сарафрозӣ ки наъли мураккабатро ме сазад

ای سرافرازی که نعل مرکبت را می سزد

Гар ҳилоли осонмоиди чархи зеби гӯшвор

گر هلال آسانماید چرخ زیب گوشوار

Чун намояд дар мдиҳши нуктасанҷӣ хома ам

چون نماید در مدیحش نکته سنجی خامه ام

Мураккабии кўробўд чун ҳайдари сафдари савор

مرکبی کورابود چون حیدر صفدر سوار

Лавҳаши аллоҳи гарми ҷавлонӣ ки бошад барқ тоз

لوحش الله گرم جولانی که باشد برق تاز

Ҳамчуи оҳӣ каз дили танагии ҷаҳд бе ихтиёр

همچو آهی کز دل تنگی جهد بی اختیار

Бскаҳ бошад сахти паии грпои биФшорди бкўаҳ

بسکه باشد سخت پی گرپا بیفشارد بکوه

Боз мемонад бснги хорааш роҳи гузор

باز می ماند بسنگ خاره اش راه گذار

Чори хислати роиз тақдир оварад аз азал

چار خصلت رایض تقدیر آورد از ازل

Гашт ӯро аз паии касби ҳунари омӯзгор

گشت او را از پی کسب هنر آموزگار

Ҷилдии кӯшиши зи сайлу хуши аноне аз насим

جلدی کوشش ز سیل و خوش عنانی از نسیم

Тундии пӯиши зи барқу гарми тозӣ аз шарор

تندی پویش ز برق و گرم تازی از شرار

Ҷой он дорад ки аз меҳр оварад хинги сипеҳр

جای آن دارد که از مهر آورد خنگ سپهر

Чун Аннан дар гарданаши даст ва чу тангаш дар канор

چون عنان در گردنش دست و چو تنگش در کنار

Кӣ бтўсиФи ҷалолат ме тавон пардохтан

کی بتوصیف جلالت می توان پرداختن

эй ки авсофат наёяд ҳамчун анҷум дар шумор

ای که اوصافت نیاید همچون انجم در شمار

Назд донои хирадпарвар аҷаб набӯд ки буд

نزد دانای خرد پرور عجب نبود که بود

Муддаиро дар хилофат бо вуҷӯдати иқтидор

مدعی را در خلافت با وجودت اقتدار

Космонро саъд ва наҳсасту заминро лаълу санг

کآسمان را سعد و نحسست و زمین را لعل و سنگ

Дар чаман хорасту гул , дар анҷумани ағёру ёр

در چمن خارست و گل، در انجمن اغیار و یار

Бесухан бар нақс ӯро каш гувоҳӣ ме диҳад

بی سخن بر نقص او را کش گواهی می دهد

Гар тараф созад садафро каши бадари шоҳвор

گر طرف سازد صدف را کش بدر شاهوار

ё ки хуршеди дурахшонро бисанҷад босҳо

یا که خورشید درخشان را بسنجد باسها

ё зи сими қалби кӯбад дар тарозуии айёр

یا ز سیم قلب کوبد در ترازوی عیار

Мондаам то аз дарат маҳрӯм эй баҳри карам

مانده ام تا از درت محروم ای بحر کرم

Гаштаам то аз ?бирти маҳҷӯр эй кӯҳи виқор

گشته ام تا از برت مهجور ای کوه وقار

Чун шафақ дар хӯни тапида чун гулами хунини ҷигар

چون شفق در خون تپیده چون گلم خونین جگر

Чун ҳилолами қади хамида чун саҳобами ашгбор

چون هلالم قد خمیده چون سحابم اشگبار

Чун даройад дар замирами боди тўФи марқадат

چون درآید در ضمیرم باد طوف مرقدت

Май барам файзӣ ки ошиқ май барад аз васли ёр

می برم فیضی که عاشق می برد از وصل یار

Остонатро ки бошад мҳбти анвори қудс

آستانت را که باشد مهبط انوار قدس

Бӯса ҳо дорам ниёзу саҷда ҳо дорам нисор

بوسه ها دارم نیاز و سجده ها دارم نثار