Ҳикоятҳо ки баъд аз ман ту хоҳӣ гуфт бо хокам

حکایت‌ها که بعد از من تو خواهی گفت با خاکم

Кунун то зиндаам бинӣ бигӯ бо ҷони ғамнокам

کنون تا زنده‌ام بینی بگو با جان غمناکم

Ба роҳат эй шкороФкни манам он нотавони сайдӣ

به راهت ای شکارافکن منم آن ناتوان صیدی

Ки хӯнамро бҳли созам агар бандӣ ба фитрокам

که خونم را بحل سازم اگر بندی به فتراکم

Мабодои ғофилами доне ки ман аз ҳасрати ишқат

مبادا غافلم دانی که من از حسرت عشقت

На аз ҳиҷри ту ғамгинам на аз васлати трбнокм

نه از هجر تو غمگینم نه از وصلت طربناکم

намедонам ки дар ин сарзамин осӯдааст ? аммо ,

نمی‌دانم که در این سرزمین آسوده است ؟ امّا،

Ҳаме донам ки ҳрдм мерасад файзии азин хокам

همی‌دانم که هردم می‌رسد فیضی ازین خاکم