Дарбон накунад ҷуръату хосон малик ҳаст

دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست

Гуяд ки ба султон ки маро кор шуд аз даст

گوید که به سلطان که مرا کار شد از دست

Мгсли зи ман эй меҳри гусали риштаи улфат

مگسل ز من ای مهر گسل رشته الفت

Каз ҳам чу гусастӣ натавоняш баҳами баст

کز هم چو گسستی نتوانیش بهم بست

Аз карда пешмон шудӣ акнӯн ту ки мо ро

از کرده پیشمان شدی اکنون تو که ما را

Бархест зи дили оҳӣу тирии зи камони ҷуст

برخاست ز دل آهی و تیری ز کمان جست

Тарсам ки зиёни бинии азин шева , биандеш

ترسم که زیان بینی ازین شیوه، بیندیش

То чанд тавон сӯхти дилӣ ё ҷгарӣ хаст

تا چند توان سوخت دلی یا جگری خست

Нозат бикашам зонка касе ҳамчун туам нест

نازت بکشم زانکه کسی همچو توام نیست

Зорам бикашӣ зонка басии ҳамчу миннат ҳаст

زارم بکشی زانکه بسی همچو منت هست

Ориз будат моҳ на чун моҳи фалаки мот

عارض بودت ماه نه چون ماه فلک مات

Қомат будат сар ва на чун сарви чамани паст

قامت بودت سر و نه چون سرو چمن پست

Ман бихўдм аз заъф , ҳарифон бирасонед

من بیخودم از ضعف، حریفان برسانید

Дастам ба гиребон , ки бишуд доманам аз даст

دستم به گریبان، که بشد دامنم از دست

эй қосиди фархундаи пай , аз дӯсти худо ро

ای قاصد فرخنده پی، از دوست خدا را

Моро хабарӣ нест , бигӯгар хабарӣ ҳаст

ما را خبری نیست، بگو گر خبری هست

Бархез ки дар кор раҳиланд рафиқон

برخیز که در کار رحیلند رفیقان

Хоҳӣ агар эй хуфтаи барин қофилаи пайваст

خواهی اگر ای خفته برین قافله پیوست

эй хоҷа бибахшоӣ ба дармондагии мо

ای خواجه ببخشای به درماندگی ما

Додеми зи кафи моя ва монадем туҳидаст

دادیم ز کف مایه و ماندیم تهیدست

Кӣ бар сари ин чашмаи занами хайма ки рафтанд

کی بر سر این چشمه زنم خیمه که رفتند

Халқии ҳамаи лаби ташна ва ин чашма ҳамон ҳаст

خلقی همه لب تشنه و این چشمه همان هست

Афсӯс ки дар дом , табиби ин ҳама монадем

افسوس که در دام، طبیب این همه ماندیم

Дар ҳасрати сайдӣ ки зи кунҷ қафасӣ раст

در حسرت صیدی که ز کنج قفسی رست