Аз ғами Лайлӣ ба водӣ гарчи маҷнӯн ме гирист
از غم لیلی به وادی گرچه مجنون میگریست
Гар румузи ишқи донеи Лайлӣ афзӯн ме гирист
گر رموز عشق دانی لیلی افزون میگریست
Рафта дар маҳфили сухан аз оташини рӯе ки дӯш
رفته در محفل سخن از آتشینرویی که دوش
Шамъро дидам ки аз андоза берун ме гирист
شمع را دیدم که از اندازه بیرون میگریست
Хӯни зи чашми ошно май рехт дар базми висол
خون ز چشم آشنا میریخت در بزم وصال
Вой бар бегонаи конҷои ошно хӯн ме гирист
وای بر بیگانه کآنجا آشنا خون میگریست
Оҳи дардолӯдро дар дил наҳафтум шоми ҳиҷр
آه دردآلود را در دل نهفتم شام هجر
Осмон аз бас ки аз бим шабихун ме гирист
آسمان از بس که از بیم شبیخون میگریست
Дидаи хўнбори мо буд онкӣ дар маҳфили табиб
دیده خونبار ما بود آنکه در محفل طبیب
Ҳар замон дар ҳасрати он лаъл мегаван ме гирист
هر زمان در حسرت آن لعل میگون میگریست