Моро дигар зёр ; таманно намонда аст

ما را دگر ز یار، تَمَنّا نمانده‌است

Чун тоқати тағофул биҷо намонда аст

چون طاقتِ تغافلِ بی‌جا نمانده‌است

Даврони нигар ки соғар айшам диҳад кунун

دوران نِگَر که ساغرِ عیشم دَهَد کنون

КоФтодаҳаст шиша всҳбо намонда аст

کافتاده‌است شیشه و صهبا نمانده‌است

Дар роҳи ишқи бскаҳи бпои дилами шикаст

در راهِ عشق بس که به پایِ دلم شکست

Хорӣ дигар бдомн саҳро намонда аст

خاری، دگر، به دامنِ صحرا نمانده‌است

Гарем агар бтрФи чамани ҷой гиря аст

گِرْیَم اگر به طَرْفِ چَمَن، جایِ گِریه است

Кони гул ки буд баҳр тамошо намонда аст

کان گل که بود بهرِ تماشا نمانده‌است

Даст аз шикасти шиша ӣ мо гӯ бидор чарх

دست از شکستِ شیشه‌یِ ما گو بدار چرخ

Сангӣ дигар бдомн саҳро намонда аст

سنگی، دگر، به دامنِ صحرا نمانده‌است

Зон дар ба айши баста ки ғами бскаҳ дар дилам

زان در به عیش بسته که غم بس که در دلم

Паҳлавӣ ҳам нишаста дигар ҷо намонда аст

پهلویِ هم نشسته، دگر، جا نمانده‌است

То кӣ табиб ранҷ кашад дар алоҷи ман

تا کی «طبیب»، رنج کَشَد در عِلاجِ من؟

Чун дигарами умед мудово намонда аст

چون دیگرم، امیدِ مداوا نمانده‌است