Дармондагии худ ба ки гӯйем худо ро

درماندگی خود به که گوییم خدا را

Султони надиҳади гӯш ба фарёди гадо ро

سلطان ندهد گوش به فریاد گدا را

Гӯйанд ки ҳар тираи шабиро саҳарӣ ҳаст

گویند که هر تیره‌شبی را سحری هست

Гуё саҳарӣ нест шаби тираи мо ро

گویا سحری نیست شب تیره‌ی ما را

Гул дар қидмати боди сабои резаду тарсам

گل در قدمت باد صبا ریزد و ترسم

Каз барги гул осеб расад он кафи по ро

کز برگ گل آسیب رسد آن کف پا را

Аз шарт вафо нест чу озурдани ошиқ

از شرط وفا نیست چو آزردن عاشق

Зин беш макун хӯн ба дилами шарти вафо ро

زین بیش مکن خون به دلم شرط وفا را

Бо ҳасани ту ҳасани дгаронро чаҳ намоиш

با حُسن تو حسن دگران را چه نمایش؟

Кӣ дар бар хуршед буд ҷилваи сҳо ро

کی در بر خورشید بود جلوه سُها را؟

Гуфтӣ ки чаҳ шуд ҳоли табиб аз ситами мо

گفتی که چه شد حال طبیب از ستم ما

Умрии сет ки дар ҳиҷри ту ҷон дод нигоро

عمری‌ست که در هجر تو جان داد، نگارا