Дилтангаму парвози гулистон ҳавасам нест

دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست

Гулзор ба осоиши кунҷ қафасам нест

گلزار به آسایش کنج قفسم نیست

намегарем ва чун шамъи умедии з касам нест

می گریم و چون شمع امیدی ز کسم نیست

Май нолами вмоннди ҷарас додрасам нест

می نالم ومانند جرس دادرسم نیست

Дар ҳиҷр ту боист ки як умр бинолам

در هجر تو بایست که یک عمر بنالم

Афсӯс ки аз заъфи биҷузи як нафасам нест

افسوس که از ضعف بجز یک نفسم نیست

Гармаст зи баси суҳбати дастами бгрибон

گرم است ز بس صحبت دستم بگریبان

Махмурам ва бар соғар медастрасам нест

مخمورم و بر ساغر می دسترسم نیست

Бар ҳам задам аз завқи асирии прўболӣ

بر هم زدم از ذوق اسیری پروبالی

Варна сари парвози зи кунҷ қафасам нест

ورنه سر پرواز ز کنج قفسم نیست

Чӣанд ҳамаи каси домани гули зини чаман ва ман

چیند همه کس دامن گل زین چمن و من

Чун ғунчаи биҷуз чидани домон ҳавасам нест

چون غنچه بجز چیدن دامان هوسم نیست

Аз қатраи шабнами зи гулистон чаҳ даройад

از قطره شبنم ز گلستان چه درآید

Аз баҳри тамошои ту ин дида бисми нест

از بهر تماشای تو این دیده بسم نیست

Дил , бскаҳи табиб , аз ғами ишқаш шудаи равшан

دل،بسکه طبیب، از غم عشقش شده روشن

Бар хотири ойинаи ғубор аз нафасам нест

بر خاطر آئینه غبار از نفسم نیست