Задӣ бтиғм ва аз ҷабҳаи ту чин бархест

زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست

Бойени хушам ки турои чинӣ аз ҷабин бархест

باین خوشم که ترا چینی از جبین برخاست

Нишаст бар рухи гулҳо зршги гирди малол

نشست بر رخ گلها زرشگ گرد ملال

Чу сунбултарат аз гирд ёсамин бархест

چو سنبل ترت از گرد یاسمین برخاست

Маро ки завқ асирӣ кашад бсиди гуҳӣ

مرا که ذوق اسیری کشد بصید گهی

Азин чаҳ суд ки сайёд аз камӣн бархест

ازین چه سود که صیاد از کمین برخاست

Чаҳ кардаам ? ки бқсдм чу осмони афканд

چه کرده ام؟ که بقصدم چو آسمان افکند

Хадангӣ , аз ду ҷаҳони бонг офарин бархест

خدنگی، از دو جهان بانگ آفرین برخاست

Тараҳҳумӣ ! ки зи ҷаври сипеҳр , рафтаи табиб

ترحمی! که ز جور سپهر، رفته طبیب

Чунон зкор , ки натавонад аз замин бархест

چنان زکار، که نتواند از زمین برخاست