Аз ту чун ҳар нафасам бар фалак афғон нарасад

از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد

Ки ба додам нарисӣ то ба лабам ҷон нарасад

که به دادم نرسی تا به لبم جان نرسد

Ҳар чаҳ дар арса ҳастӣаст ба поён бирасад

هر چه در عرصه هستی است به پایان برسد

Ҷузи шаби тираи ҳиҷрон ки ба поён нарасад

جز شب تیره هجران که به پایان نرسد

Нест як шаб ки марои ашки ҷаҳон паймо нест

نیست یک شب که مرا اشک جهان‌پیما نیست

Нест як шаб ки марои нола ба кайвон нарасад

نیست یک شب که مرا ناله به کیوان نرسد

эй ки дар тарафи чамани гул ба гиребони дорӣ

ای که در طرف چمن گل به گریبان داری

Аз гулати коши зӣоне ба гиребон нарасад

از گلت کاش زیانی به گریبان نرسد

Ҳаваси бӯсае аз чашма нӯшӣ дорам

هوس بوسه‌ای از چشمه نوشی دارم

Ки ба ҷони бахшеи он чашма ҳайвон нарасад

که به جان‌بخشی آن چشمه حیوان نرسد

Ман ки бок аз хатарам нест аз он май тарсам

من که باک از خطرم نیست از آن می‌ترسم

Ки ба соҳил расадам киштӣ ва тӯфон нарасад

که به ساحل رسدم کشتی و طوفان نرسد

Ҳар ки ғалтид азин ғамза ба хӯн , ме донад

هر که غلتید ازین غمزه به خون، می‌داند

Ки хадангӣ ба ҷигари ковӣ мижгон нарасад

که خدنگی به جگر کاوی مژگان نرسد

Расад ин тозаи ғазали кош ба муштоқи табиб

رسد این تازه غزل کاش به مشتاق طبیب

Вой бар он сухании кӯ ба схндон нарасад

وای بر آن سخنی کو به سخندان نرسد