Ҳарки аз хӯни ҷигар чун лола соғар ме кашад
هرکه از خون جگر چون لاله ساغر میکشد
Миннати эҳсон кӣ аз чарх ситамгар ме кашад
منت احسان کی از چرخ ستمگر میکشد
Зостон бениёзӣ то кафи хокӣ ба ҷост
زآستان بینیازی تا کف خاکی به جاست
Кӣ сари мо хоксорони ноз афсар ме кашад
کی سر ما خاکساران ناز افسر میکشد
намеравад гирди ятемӣ , кӣ бшстн аз гуҳар ?
میرود گرد یتیمی، کی بشستن از گهر؟
Миннати хушкии дилам аз дида тар ме кашад
منت خشکی دلم از دیدهٔ تر میکشد
Иззати дунёи ҳам оғӯшаст бо ҳасани сулӯк
عزت دنیا همآغوش است با حسن سلوک
Риштаи ҳамвори сар аз ҷайб гавҳар ме кашад
رشته هموار سر از جیب گوهر میکشد
Бо заъифони душманӣ , дорад хатарҳо дар камӣн
با ضعیفان دشمنی، دارد خطرها در کمین
Интиқоми шамъро аз шуъла , сарсар ме кашад
انتقام شمع را از شعله، صرصر میکشد
Миннати сайқали маро бар дил гарон омад табиб
منت صیقل مرا بر دل گران آمد طبیب
Зангро ойӣнаи ман санг дар бар ме кашад
زنگ را آیینه من سنگ در بر میکشد