Тарсам ки чу ҷонами зтн зор барояд
ترسم که چو جانم زتن زار برآید
Аз хилвати андешаи ман ёр барояд
از خلوت اندیشه من یار برآید
Аз синаи покони матлаби ҷузи сухани ишқ
از سینه پاکان مطلب جز سخن عشق
Аз ҷайби садафи гавҳар шҳўор барояд
از جیب صدف گوهر شهوار برآید
Аз боғи биҳиштии дил ғамгин накушояд
از باغ بهشتی دل غمگین نگشاید
Он мурғ ки аз байза гирифтор барояд
آن مرغ که از بیضه گرفتار برآید
Машшотаи рухсори гуҳари гирд ятемӣ аст
مشاطه رخسار گهر گرد یتیمی است
Ҳайфаст ки дил аз ғам дилдор барояд
حیفست که دل از غم دلدار برآید
Бо сина ошиқ Чехияанд ҷӯши хилоиқ
با سینه عاشق چکند جوش خلایق
Бо домани ин дашт чаҳ аз хор барояд
با دامن این دشت چه از خار برآید
То Хизри раҳаши ҷазба хуршед нагардад
تا خضر رهش جذبه خورشید نگردد
Шабнам чаҳ хаёласт з гулзор барояд
شبنم چه خیالست ز گلزار برآید
Аз ашг нарафт аз дили мо гирди кудурат
از اشگ نرفت از دل ما گرد کدورت
Пайдост зи тифлӣ чиқадр кор барояд
پیداست ز طفلی چقدر کار برآید
Дилтанг шудам бскаҳи табиб аз ғами айём
دلتنگ شدم بسکه طبیب از غم ایام
Аз синаи ман оҳ бзнҳор барояд
از سینه من آه بزنهار برآید