Гиря натавонист ғамро аз дили битоби барад

گریه نتوانست غم را از دل بیتاب برد

Кӣ тавонад кӯҳро аз ҷои худ сайлоби барад

کی تواند کوه را از جای خود سیلاب برد

Аз ғамат эй гавҳар ноёб дар баҳри вуҷӯд

از غمت ای گوهر نایاب در بحر وجود

Сари фурӯ ҳар кас ба ҷайби хеш чун гирдоби барад

سر فرو هر کس به جیب خویش چون گرداب برد

Бодаи ъушрат наме нӯшади зи ҷоми офтоб

باده عشرت نمی نوشد ز جام آفتاب

Ҳар ки аз паймонаи дили лиззати хуноби барад

هر که از پیمانه دل لذت خوناب برد

наме тавон барад аз риёзат дар ҳарими васли роҳ

می توان برد از ریاضت در حریم وصل راه

Ришта дар оғӯши гавҳари раҳи зпичу тоби барад

رشته در آغوش گوهر ره زپیچ و تاب برد

Бе ту дар гулшани фиғонами бскаҳ бо ғам ошност

بی تو در گلشن فغانم بسکه با غم آشناست

Шабнами бедорро дар бистари гули хоби барад

شبنم بیدار را در بستر گل خواب برد

Душманонро дили магари сӯзади баҳоли ман табиб

دشمنان را دل مگر سوزد بحال من طبیب

Рӯзгори охири маро аз хотири аҳбоби барад

روزگار آخر مرا از خاطر احباب برد