Моӣиму фироқи дидае чанд

مائیم و فراق دیده ای چند

Бори ғам дил кашидае чанд

بار غم دل کشیده ای چند

Ворастааи зиноаму фориғ аз нанг

وارسته زنام و فارغ از ننگ

Аз доми балои рамидае чанд

از دام بلا رمیده ای چند

Аз шӯри ҷунуни бкўаҳу саҳро

از شور جنون بکوه و صحرا

Сайлоби сифати давидае чанд

سیلاب صفت دویده ای چند

Аз бахти сияҳи зи зиндагонӣ

از بخت سیه ز زندگانی

Чун шамъ , тамаъи бурӣдае чанд

چون شمع، طمع بریده ای چند

Садбори бкўчаҳи маломат

صدبار بکوچه ملامت

Чун ашги басари давидае чанд

چون اشگ بسر دویده ای چند

Дар гӯшаи ғами ҳазор нола

در گوشه غم هزار ناله

Аз парда дил шунидае чанд

از پرده دل شنیده ای چند

Аз бода ишқ гашта сармаст

از باده عشق گشته سرمست

Дар майкада орамидае чанд

در میکده آرمیده ای چند

Аз бими фиреби ақл бар хеш

از بیم فریب عقل بر خویش

Афсӯси ҷунуни дамидае чанд

افسوس جنون دمیده ای چند

Азмзръи ишқи донаи хӯрда

ازمزرع عشق دانه خورده

Аз доми ҳаваси рамидае чанд

از دام هوس رمیده ای چند

Пероҳани худ брнги лола

پیراهن خود برنگ لاله

Дар хӯн ҷигар кашидае чанд

در خون جگر کشیده ای چند

Афсӯси табиби рӯзгорат

افسوس طبیب روزگارت

Шуд тираи зи нури дидае чанд

شد تیره ز نور دیده ای چند