намеравад аз хеши дил чун дида ҳайрон ме шавад

می‌رود از خویش دل چون دیده حیران می‌شود

эй хуши он ошиқ ки маҳв рӯй ҷонон ме шавад

ای خوش آن عاشق که محو روی جانان می‌شود

Давр аз инсофаст каз баҳр дуо бардоштан

دور از انصافست کز بهر دعا برداشتن

Ошнои дастӣ ки бо чок гиребон ме шавад

آشنا دستی که با چاک گریبان می‌شود

Аз шукуфтан меравад бар боди гулҳои чаман

از شکفتن می‌رود بر باد گل‌های چمن

Гиря меояд маро бар ҳарки хандон ме шавад

گریه می‌آید مرا بر هرکه خندان می‌شود

Дар ҷаҳони бахти сияҳи равшандилонро лозимаст

در جهان بخت سیه روشندلان را لازمست

Тира чун гардид шаби ахтар намоён ме шавад

تیره چون گردید شب اختر نمایان می‌شود

Абр мегардад сифед аз резиши борони табиб

ابر می‌گردد سفید از ریزش باران طبیب

Хонаи дил бо сафо аз чашм гирён ме шавад

خانه دل با صفا از چشم گریان می‌شود