Гуфтӣ аз ҷаври фироқат чаҳ ба ман ме гузарад

گفتی از جور فراقت چه به من می‌گذرد

Ончӣ аз бод хазоне ба чаман ме гузарад

آنچه از باد خزانی به چمن می‌گذرد

Хӯнам аз шавқ ба ҷӯши омадае ҳамсафарон

خونم از شوق به جوش آمده ای همسفران

То куҷои ҳарфи азизон ватан ме гузарад

تا کجا حرف عزیزان وطن می‌گذرد

Ба суроғами ҳамаи ҷои гиряи кунон май ое

به سراغم همه‌جا گریه‌کنان می‌آیی

Гар бадоне ки ба ғурбат чаҳ ба ман ме гузарад

گر بدانی که به غربت چه به من می‌گذرد

Турфаи роҳии сети раҳи ишқ ки ҳаркас сар кард

طرفه راهی‌ست ره عشق که هرکس سر کرد

Аз ғами ҷону зи андеша тан ме гузарад

از غم جان و ز اندیشه تن می‌گذرد

Лаби зи афсонаи фурӯбанд ки дар маҳфили ишқ

لب ز افسانه فروبند که در محفل عشق

Сухани онҷои ҳама аз теғ ва кафан ме гузарад

سخن آنجا همه از تیغ و کفن می‌گذرد

Бугзарад бар дилам аз ёди ватани ончии табиб

بگذرد بر دلم از یاد وطن آنچه طبیب

Ба ақиқ аз ғами ҳурмон ба Яман ме гузарад

به عقیق از غم حرمان به یمن می‌گذرد