Сари манзили слмӣ ки манам дили нигаронаш

سر منزل سلمی که منم دل نگرانش

Аз ршг нахоҳам ки биёбанд нишонаш

از رشگ نخواهم که بیابند نشانش

Шухӣ ки манам захмии тирии з камонаш

شوخی که منم زخمی تیری ز کمانش

Фитроки зи мурғон ҳарам гашта гаронаш

فتراک ز مرغان حرم گشته گرانش

Будем барраи мунтазираши умрӣу ғофил

بودیم بره منتظرش عمری و غافل

Бигузашт ва дариғо нагирифтем анонаш

بگذشت و دریغا نگرفتیم عنانش

Он чашм ки якбор биравем нагушӯдӣ

آن چشم که یکبار برویم نگشودی

Байнами бачаи сон бар рух ғайриӣ нигаронаш

بینم بچه سان بر رخ غیری نگرانش

Он гӯш ки якбори надодии бФғонм

آن گوش که یکبار ندادی بفغانم

То чанд тавон дод бҳрФ дигаронаш

تا چند توان داد بحرف دگرانش

Аз ишва пайдоаш биёбанд ҳарифон

از عشوه پیداش بیابند حریفان

Кун завқ ки ёбам зи назарҳои наонаш

کن ذوق که یابم ز نظرهای نهانش

Махсӯс маниш ҳаст ниҳони Лутфӣу аикош

مخصوص منش هست نهان لطفی و ایکاش

Ағёр ндонанд бмни лутф наонаш

اغیار ندانند بمن لطف نهانش

Дар боғ ҷаҳон нест ниҳолӣ ки набошад

در باغ جهان نیست نهالی که نباشد

Бо нахли барӯманди ту пайванд наонаш

با نخل برومند تو پیوند نهانش

Овора аз он бодияам ман ки фитодаст

آواره از آن بادیه ام من که فتادست

Чун реги равон бар сари ҳам ташнаи лабонаш

چون ریگ روان بر سر هم تشنه لبانش

Хуш бош ки рафтааст табиби он қадри азхўиш

خوش باش که رفته است طبیب آنقدر ازخویش

Каз дил нарасад ҳарфи шикояти бзбонш

کز دل نرسد حرف شکایت بزبانش