Лаб тар накунам зи оби Хизр то меноб аст

لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است

Чун шиша , марои хонаи тани вақф шароб аст

چون شیشه، مرا خانه تن وقف شراب است

Бегул , нафасии булбули мо зинда намонад

بی گل، نفسی بلبل ما زنده نماند

Дар фасли хазон , зинда ба умед гулоб аст

در فصل خزان، زنده به امید گلاب است

Ойӣна ки ҳаргиз нагузорад мижаи барҳам

آیینه که هرگز نگذارد مژه برهم

Бе дидани рухсори ту сарчашма хоб аст

بی دیدن رخسار تو سرچشمه خواب است

Моро зи ҷафои раҳ умед баровард

ما را ز جفای ره امید برآورد

Хизрӣ ки дарин бодияи дидем , сароб аст

خضری که درین بادیه دیدیم، سراب است