Гар ба майхона расад зоҳиди афсурдаи нафас

گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس

Оташ бода шавад дӯду з равзан баравад

آتش باده شود دود و ز روزن برود

То ба кӣ хуфта буд ашк ба гаҳвораи чашм ?

تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟

Бигзоред ки ин Тифл ба доман баравад

بگذارید که این طفل به دامن برود