Зини гулистони ҳамаи судам ба зиён ме монад

زین گلستان همه سودم به زیان می ماند

Чун гули зард , баҳорам ба хазон ме монад

چون گل زرد، بهارم به خزان می ماند

Сари зулфаш ки марои душмани ҷон буд ба даст

سر زلفش که مرا دشمن جان بود به دست

Дар кафи шона ба сарришта ҷон ме монад

در کف شانه به سررشته جان می ماند

Лаби гул аз гҳромизии дандони холии сет

لب گل از گهرآمیزی دندان خالی ست

То нахандида , ба он ғунча даҳон ме монад

تا نخندیده، به آن غنچه دهان می ماند

Май гурезади з барам бо қад чун тири хаданг

می گریزد ز برم با قد چون تیر خدنگ

Қомати хам шудаам то ба камон ме монад

قامت خم شده ام تا به کمان می ماند

Тозагии рехтау нақши қадам пайдо нест

تازگی ریخته و نقش قدم پیدا نیست

Роҳи он гул , ба раҳи об равон ме монад

راه آن گل، به ره آب روان می ماند

Бас ки дар синаам ошӯби ғамаш таъбия аст

بس که در سینه ام آشوب غمش تعبیه است

Оҳ агар май кашам аз дил , ба фиғон ме монад

آه اگر می کشم از دل، به فغان می ماند

Хӯрдани бӯсаи гунаҳ , чошнии айши ҳаром

خوردن بوسه گنه، چاشنی عیش حرام

Шаби васли ту ба рӯз рамазон ме монад

شب وصل تو به روز رمضان می ماند