Зулфӣ ки бар забону дил шона бугзарад

زلفی که بر زبان و دل شانه بگذرد

Монад ба он шабӣ ки ба афсона бугзарад

ماند به آن شبی که به افسانه بگذرد

Дили субҳи хези машқ бар оташ давидан аст

دل صبح خیز مشق بر آتش دویدن است

Дорам умеди онкии з парвона бугзарад

دارم امید آنکه ز پروانه بگذرد

Дар базми васл , ташнаи лабонро хумори ҳиҷр

در بزم وصل، تشنه لبان را خمار هجر

Чандон амони надод ки паймона бугзарад

چندان امان نداد که پیمانه بگذرد

Ғайр аз дилам ки хона бадуш таҷарруд аст

غیر از دلم که خانه بدوش تجرد است

Ҷғдӣ надидаам ки з вайрона бугзарад

جغدی ندیده ام که ز ویرانه بگذرد

Дар зулф ӯ дилами сару барг ҷадал надошт

در زلف او دلم سر و برگ جدل نداشت

Устоди як канор ки то шона бугзарад

استاد یک کنار که تا شانه بگذرد

Аз иттиҳод , дар дил мо мекунад хутур

از اتحاد، در دل ما می کند خطور

Ҳарфӣ агар ба хотир ҷонона бугзарад

حرفی اگر به خاطر جانانه بگذرد