Бишкуфтаи сад ранги гулҳои доғам

بشکفته صد رنگ گلهای داغم

Дар сайр гул нест ҳоҷат ба боғам

در سیر گل نیست حاجت به باغم

Ҳиҷри ту имшаби оташ ба дил зад

هجر تو امشب آتش به دل زد

Бархест чун шамъи дӯд аз димоғам

برخاست چون شمع دود از دماغم

Як гул начедам аз боғи васлат

یک گل نچیدم از باغ وصلت

Даст тиҳӣ кард чун лолаи доғам

دست تهی کرد چون لاله داغم

То хӯн равон шуд аз гӯши мино

تا خون روان شد از گوش مینا

Тифлона тарсид чашми аёғм

طفلانه ترسید چشم ایاغم

Чун шамъи тасвир аз бе фурӯғӣ

چون شمع تصویر از بی فروغی

Ҳаргиз науфтод гул бар чароғам

هرگز نیفتاد گل بر چراغم