зи хаёли даҳанати танг шукр ме гарем

ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم

Ёди зулфат чу кунам , сунбул тар ме гарем

یاد زلفت چو کنم، سنبل تر می گریم

Одати шабнами ин боғ буд бе ту маро

عادت شبنم این باغ بود بی تو مرا

Шом агар ашк камӣ кард , саҳар ме гарем

شام اگر اشک کمی کرد، سحر می گریم

Кӯдаки модари давронаму гирёни зи ҷафо

کودک مادر دورانم و گریان ز جفا

Чун бигӯед ки макун гиря , дигар ме гарем

چون بگوید که مکن گریه، دگر می گریم

Дар ҷФохонаҳ гетӣ надаҳум гиряи зи каф

در جفاخانه گیتی ندهم گریه ز کف

Пеш модар нашавад , пеш падар ме гарем

پیش مادر نشود، پیش پدر می گریم