Надид модари айём , рӯй шавкати мо

ندید مادر ایام، روی شوکت ما

Чу Тифли ашк , бузургӣ набӯд қисмати мо

چو طفل اشک، بزرگی نبود قسمت ما

Чигуна коми дил мо барояд аз гардун

چگونه کام دل ما برآید از گردون

Ки хирманаши пари коҳии сети пеши ҳиммати мо

که خرمنش پر کاهی ست پیش همت ما