Аз бас ки дорам зини чаман , дарду ғами овораге

از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگی

Чун гул ба ҷайбу доманам , бе саъии резади порагӣ

چون گل به جیب و دامنم، بی سعی ریزد پارگی

эй ҳамнишин баҳри худо , бигузар зи фикр чора ам

ای همنشین بهر خدا، بگذر ز فکر چاره ام

Тарсами ман бечораро , афзӯн шавад бечорагӣ

ترسم من بیچاره را، افزون شود بیچارگی

Гардун агар донад ки ман , марди сафар кардан ним

گردون اگر داند که من، مرد سفر کردن نیم

Дар маскан хешам диҳад , чун Асияи овораге

در مسکن خویشم دهد، چون آسیا آوارگی