Илоҳӣ ба эъзози пери Муғон

الهی به اعزاز پیر مغان

Ки ҷбрил шуд баҳр ӯ зндхўон

که جبریل شد بهر او زندخوان

Ба таъзим хилват нишинон дайр

به تعظیم خلوت نشینان دیر

Ба қурби санамҳои лоҳути сайр

به قرب صنمهای لاهوت سیر

Ба бтхонаҳ ва ҳақ прессатон ӯ

به بتخانه و حق پرستان او

Ба кӯии хароботу мисатон ӯ

به کوی خرابات و مستان او

Ба хамҳои сабзи шароби таҳур

به خمهای سبز شراب طهور

Ки равшан замиранд чун нахли тавр

که روشن ضمیرند چون نخل طور

Ба рангинии бодаи лаъли пӯш

به رنگینی باده لعل پوش

Ба гули кории ҷома май фуруш

به گل کاری جامه می فروش

Ба соғар ки нагузида андеша ро

به ساغر که نگزیده اندیشه را

Ба як чашми дидаи хаму шиша ро

به یک چشم دیده خم و شیشه را

Ба ҷомӣ ки афтода аз рӯй даст

به جامی که افتاده از روی دست

Ба ашкӣ ки ғалтида аз чашми маст

به اشکی که غلتیده از چشم مست

Ба мисатони саргарми ҷӯшу хурӯш

به مستان سرگرم جوش و خروش

Ба гулбонги пай дар паии нӯши нӯш

به گلبانگ پی در پی نوش نوش

Ба ақлӣ ки дар май парастӣ буд

به عقلی که در می پرستی بود

Ба ҳушӣ ки дар айни мастӣ буд

به هوشی که در عین مستی بود

Ба гули кории нағмаҳои ду тор

به گل کاری نغمه های دو تار

Ба обӣ ки ҷории сет дар ҷӯии тор

به آبی که جاری ست در جوی تار

Ба сандӯқи пурнағмаи арғунун

به صندوق پرنغمه ارغنون

Ки холӣ нагардад чу уфтад нигун

که خالی نگردد چو افتد نگون

Ба қуфли забони дафи пӯсти пӯш

به قفل زبان دف پوست پوش

Ки дар гӯши худ бар лаби оради хурӯш

که در گوش خود بر لب آرد خروش

Ба завқи ҷлоҷл каз овози даф

به ذوق جلاجل کز آواز دف

Занад чун сарояндагони каф ба каф

زند چون سرایندگان کف به کف

Ба хунгармии ҷомҳои шароб

به خونگرمی جامهای شراب

Ба дилсӯзии мурғҳои кабоб

به دلسوزی مرغهای کباب

Ба мутриб ки дасташ буд ҳамчуи ишм

به مطرب که دستش بود همچو یشم

Наад неи сарангушт ӯро ба чашм

نهد نی سرانگشت او را به چشم

Ба дарёии майхонаи шавқи ту

به دریای میخانه شوق تو

Ба гирдоби паймонаи завқи ту

به گرداب پیمانه ذوق تو

Ба саҳбои ваҳдат ки дорӣ ба пеш

به صهبای وحدت که داری به پیش

Ба мастат ки ҳаргиз наёяд ба хеш

به مستت که هرگز نیاید به خویش

Ба сӯзӣ ки дар ҷон хуршед монад

به سوزی که در جان خورشید ماند

Ба завқӣ ки дар табъ ноҳид монад

به ذوقی که در طبع ناهید ماند

Ба он гул ки аз тухм оташ дамид

به آن گل که از تخم آتش دمید

Ба он мурғ каз шох мӯъҷиз парид

به آن مرغ کز شاخ معجز پرید

Ба шомӣ ки дар кулба лола аст

به شامی که در کلبه لاله است

Ба субҳӣ ки дар хилват жола аст

به صبحی که در خلوت ژاله است

Ба он қатра каз баҳр дорад хабар

به آن قطره کز بحر دارد خبر

Ба он зарра каз меҳр ёбад назар

به آن ذره کز مهر یابد نظر

Ба тахти саодат , ба тоҷи шараф

به تخت سعادت، به تاج شرف

Ба фавҷи вилоят , ба шоҳи Наҷаф

به فوج ولایت، به شاه نجف

Ки аз коФрстон ҳиндам барор

که از کافرستان هندم برآر

Ба исломи зори Ироқами дрор

به اسلام زار عراقم درآر

Танамро ба дўлтсрои роҳи даҳ

تنم را به دولتسرا راه ده

Серумро суҷуд дар шоҳи даҳ

سرم را سجود در شاه ده