Сипеҳрии сети Машҳади саодати нишон

سپهری ست مشهد سعادت نشان

Хиёбон ӯ нойиби каҳкашон

خیابان او نایب کهکشان

зи хок дар хусрави ҳаштумин

ز خاک در خسرو هشتمین

Нуҳум осмон гашта он сарзамин

نهم آسمان گشته آن سرزمین

Нагаштӣ чунин сидраи рифъати моб

نگشتی چنین سدره رفعت مآب

Нахурдигар аз ҷӯии он шаҳр , об

نخوردی گر از جوی آن شهر، آب

Ду сад баҳри Аммони чўгрдди равон

دو صد بحر عمان چوگردد روان

Набошад ба миқдори як наҳри он

نباشد به مقدار یک نهر آن

Ба хокаш магӯ ҳарфи машки ттор

به خاکش مگو حرف مشک تتار

Ки бар хотираш менишинад ғубор

که بر خاطرش می نشیند غبار

Дар он бӯстони хуши обу ҳаво

در آن بوستان خوش آب و هوا

з гул метаровад чу булбули наво

ز گل می تراود چو بلبل نوا

Зимистон ӯ чун баҳорӣ кунад

زمستان او چون بهاری کند

Хазон ҳар тарафи лола корӣ кунад

خزان هر طرف لاله کاری کند

Насим аз чамани бас ки гули гул шуда

نسیم از چمن بس که گل گل شده

Ба товусии дашти сунбул шуда

به طاووسی دشت سنبل شده

Чаҳ бозору кӯча , чаҳ девор ва дар

چه بازار و کوچه، چه دیوار و در

Мусаффо чу дукони ойӣна гар

مصفا چو دکان آیینه گر

зи як хонаи он диёри тараб

ز یک خانه آن دیار طرب

Тавон ёфт ороиши сад ҳалаб

توان یافت آرایش صد حلب

Ба ҳар ҷо ки наққоши Монӣ нигор

به هر جا که نقاش مانی نگار

Рақам карда хунёгарӣ бар ҷидор ,

رقم کرده خنیاگری بر جدار،

Кашида чунон тори брсоз ӯ

کشیده چنان تار برساز او

Ки дрхонаҳи печидаи овоз ӯ !

که درخانه پیچیده آواز او!

зи бозор ӯ кӯчаи боғи Ирам

ز بازار او کوچه باغ ارم

Матоъи тараб май хирад дам бидам

متاع طرب می خرد دم بدم

Дуконҳо ба ороиши гнҷФаҳ

دکانها به آرایش گنجفه

зи анбӯҳи санъат , касодии хафа

ز انبوه صنعت، کسادی خفه

Мадориси зи даргоҳ ҳикмат гузин

مدارس ز درگاه حکمت گزین

Зада таҳта бар фарқи Юнони замин

زده تخته بر فرق یونان زمین

Ба ҳар ҷониб ӯ ду сад мадриса

به هر جانب او دو صد مدرسه

зи илми ладуннии пар аз васваса

ز علم لدنی پر از وسوسه

Ба гулчинии дарга бе ниёз

به گلچینی درگه بی نیاز

Чаман карда дар масҷид ӯ намоз

چمن کرده در مسجد او نماز

Дар он тозаи ҳаммоми равнақи сиришт

در آن تازه حمام رونق سرشت

Кунад ғусли ҷумъа , насими биҳишт

کند غسل جمعه، نسیم بهشت

Сабо чун ба тҳлили пардохта

صبا چون به تهلیل پرداخته

Ба оби хиёбони вузӯи сохта

به آب خیابان وضو ساخته

Зобши садаф гар шавад баҳраи вар

زآبش صدف گر شود بهره ور

Носитади зи мавҷи равонии гуҳар

ناستد ز موج روانی گهر

зи ҷӯяш ниҳоласт оби ҳаёт

ز جویش نهال است آب حیات

зи хокаш буд сабз , шохи набот

ز خاکش بود سبز، شاخ نبات

Равон гар шавад ҳафт дарёи қатор

روان گر شود هفت دریا قطار

Нахезад садои ҳамчуи як обшор

نخیزد صدا همچو یک آبشار

Ба ҳавзаш нахурдӣ агар ғӯта Эй

به حوضش نخوردی اگر غوطه ای

Нбстии фалаки обгуни Фўтаҳ Эй

نبستی فلک آبگون فوطه ای

Чу фаввораи барҷаста аз ҷои хеш

چو فواره برجسته از جای خویش

Ба насрин ахтар зада пои хеш

به نسرین اختر زده پای خویش

Гар аз сардӣ об шуд бе қарор

گر از سردی آب شد بی قرار

Хӯрд сабзаи симоб шабнам наҳор

خورد سبزه سیماب شبنم نهار

Сабо аз ҳарири гулу ёсамин

صبا از حریر گل و یاسمین

Маин ҳалае бофти баҳри замин

مهین حله ای بافت بهر زمین

зи бас танг шуд ҷои зи тартиби сарв

ز بس تنگ شد جا ز ترتیب سرو

Наад пой бар чашми наргис , тзрў

نهد پای بر چشم نرگس، تذرو

Дарахтон ба дмсозӣ об равад

درختان به دمسازی آب رود

зи барги тараб дар мақоми сурӯд

ز برگ طرب در مقام سرود

Зумурради либосони сарви сеӣ

زمرد لباسان سرو سهی

Накарда ба рақси тараби кӯтаҳӣ

نکرده به رقص طرب کوتهی

Равад аз хиёбон ба ҳар хонаи об

رود از خیابان به هر خانه آب

Ба ранги зў аз чашмаи офтоб

به رنگ ضو از چشمه آفتاب

Дар он саҳн аз қоф то қофи даҳр

در آن صحن از قاف تا قاف دهر

Кашида сет чун ҷадвали субҳи наҳр

کشیده ست چون جدول صبح نهر

Ба олӯдагӣ чун набошад равон ?

به آلودگی چون نباشد روان؟

Казу шаста шуд номаи муҷримон

کزو شسته شد نامه مجرمان

Хизргар наме буд саққои шоҳ

خضر گر نمی بود سقای شاه

Ба оби ҳётш ки медод роҳ ?

به آب حیاتش که می داد راه؟

Чу шуд деги саркори ҳазрати қатор

چو شد دیگ سرکار حضرت قطار

Ба ҳар сӯ ҷаҳонӣ шавад оши хор

به هر سو جهانی شود آش خوار

Фалак аз ҳилол оварад зарфи пеш

فلک از هلال آورد ظرف پیش

Ки ёбад азон ҳиссае баҳри хеш

که یابد ازان حصه ای بهر خویش

зи нони пзкаҳи туфатон ӯ гашта меҳр

ز نان پزکه تفتان او گشته مهر

Ба як гардаи маи расидаи сипеҳр

به یک گرده مه رسیده سپهر

Навозандаи навбати шоҳи дайн

نوازنده نوبت شاه دین

Димомаи навозади зи чархи барин

دمامه نوازد ز چرخ برین

Нақора ба саркор чун шуд навохт

نقاره به سرکار چون شد نواخت

Мақоми хуши овозии худ шинохт

مقام خوش آوازی خود شناخت

Ба оҳанги срноу савти нафир

به آهنگ سرنا و صوت نفیر

Ҷавонона рақсон шавад чархи пер

جوانانه رقصان شود چرخ پیر

Дами курнояши برارد чу гирд

دم کرنایش برآرد چو گرد

зи айвони гардуни тиллои лоҷувард

ز ایوان گردون طلا لاجورد

Ба ҳар ҷониби равзаи он эмом

به هر جانب روضه آن امام

Кунад саҷдаи сад файзи байт улҳаром

کند سجده صد فیض بیت الحرام

Шудӣ шастагар лоҷуварди сипеҳр

شدی شسته گر لاجورد سپهر

Гирифтӣ зарафшони намоиши зи меҳр

گرفتی زرافشان نمایش ز مهر

Шафақро намӯдӣ ба лаълии ҳисоб

شفق را نمودی به لعلی حساب

СФидоби субҳ ар шудӣ низ боб

سفیداب صبح ار شدی نیز باب

Қаламро з андоз тарҳи ҷидор

قلم را ز انداز طرح جدار

Ба ҳар мӯи дроўихтаҳи сад баҳор

به هر مو درآویخته صد بهار

Нигуни лолаи зорӣ буд сақф ӯ

نگون لاله زاری بود سقف او

Ки сарчашма файз шуд вақф ӯ

که سرچشمه فیض شد وقف او

Заррини гунбадаш дар сФопрўрӣ

زرین گنبدش در صفاپروری

Буд хирманӣ аз гули ҷаъфарӣ

بود خرمنی از گل جعفری

Бар авҷи паймои ин ҳафт пул

بر اوج پیمای این هفت پل

Мау меҳр аз хирман ӯ дўгл

مه و مهر از خرمن او دوگل

Дили андалебони мақарии хитоб

دل عندلیبان مقری خطاب

Муқайяд ба гулдастааш ҳамчуи об

مقید به گلدسته اش همچو آب

На қолии сети фарши замини ҳарам

نه قالی ست فرش زمین حرم

Шудаи фарш аз хуши ҳавои Ирам

شده فرش از خوش هوایی ارم

Дар кибриё насб шуд дар раҳаш

در کبریا نصب شد در رهش

Буд пардаи ғайб аз даргааш

بود پرده غیب از درگهش

зи қандилҳои писар аз обу тоб

ز قندیلهای پسر از آب و تاب

Намоёни з ҳар гӯшаи сад офтоб

نمایان ز هر گوشه صد آفتاب

Дарин остон гашта ҳар шомгоҳ

درین آستان گشته هر شامگاه

Сипеҳри барин машъали афрӯзи моҳ

سپهر برین مشعل افروز ماه

Паии назри даргоҳ ӯ осмон

پی نذر درگاه او آسمان

Кунад нуқраи субҳро шамъдон

کند نقره صبح را شمعدان

Шаб ояд бад-ӣни равза аз роҳи нур

شب آید بدین روضه از راه نور

Ба парвонаи ҳақ , чироғони тавр

به پروانه حق، چراغان طور

Дуоҳо расидаи сет бенутқу самъ

دعاها رسیده ست بی نطق و سمع

зи насрини анҷум ба гулҳои шамъ

ز نسرین انجم به گلهای شمع

Чу фонӯси гулгун қабо шуд қатор

چو فانوس گلگون قبا شد قطار

Буд рақси парвона дар лолаи зор

بود رقص پروانه در لاله زار

Ба миқрози ходими фитодаи зи меҳр

به مقراض خادم فتاده ز مهر

Сари шамъ дар тоси чорами сипеҳр

سر شمع در طاس چارم سپهر

зи таъкиди ъўдозмои сарвар

ز تاکید عودآزمای سرور

Ҳавои ҳарами тониФтди зи нур ,

هوای حرم تانیفتد ز نور،

Чу оташи з миҷмар кунад рӯ ба авд

چو آتش ز مجمر کند رو به عود

Диҳад буии хуш бе мулоқоти дӯд

دهد بوی خوش بی ملاقات دود

Кабӯтар кунад чун ба он равзаи майл

کبوتر کند چون به آن روضه میل

Шавад байза дар ошёнаши Суҳайл

شود بیضه در آشیانش سهیل

Нишоти мҳҷри яке сад шуда

نشاط محجر یکی صد شده

Ки аз чорсўи рӯ ба марқад шуда

که از چارسو رو به مرقد شده

Нигарадам чаро ман ба гирди зариҳ ?

نگردم چرا من به گرد ضریح؟

Ки ӯ гашта баргарди марқади сариҳ

که او گشته برگرد مرقد صریح

Шавад гум дар он боргоҳи азим

شود گم در آن بارگاه عظیم

Радои Хизр бо Асоӣ кулем

ردای خضر با عصای کلیم

Дил аз дор ҳифоз ҷӯяд нишот

دل از دار حفاظ جوید نشاط

Ки дорад зи мусҳафи гули инбисот

که دارد ز مصحف گل انبساط

Сафи раҳлҳо аз ду сӯи ҷилва гар

صف رحلها از دو سو جلوه گر

Яке аз зумуррад , яке аз гуҳар

یکی از زمرد، یکی از گهر

Чу ҳофиз ба қуръон шудаи трсдо

چو حافظ به قرآن شده ترصدا

Шунида ба таҳсини зи эзади Нидо

شنیده به تحسین ز ایزد ندا

Нмондии чунин мусҳафи гули сқим

نماندی چنین مصحف گل سقیم

Расонадӣ ба ҳифоз ӯгар насим

رساندی به حفاظ او گر نسیم

зи доролсёдаҳ илм гашта нур

ز دارالسیاده علم گشته نور

Шудаи чилчроғаш ба аз нахли тавр

شده چلچراغش به از نخل طور

Ба завқӣ ки ҷоруби он дар шавад

به ذوقی که جاروب آن در شود

Ма аз ҳолаи гулдаста тар шавад

مه از هاله گلدسته تر شود

Ба Машҳади зи хулди омадаи слсбил

به مشهد ز خلد آمده سلسبیل

Ки гардад зи саққои ҳазрати сиблат

که گردد ز سقای حضرت سبیل

Мурассаъ нашуд то дар он ҷаноб

مرصع نشد تا در آن جناب

Ҷавоҳир нигарадед иззати моб

جواهر نگردید عزت مآب

Дарави бардаи устоди арзи иқтидор

درو برده استاد عرض اقتدار

з на осмони як забарҷад ба кор

ز نه آسمان یک زبرجد به کار

Шуморади дил шаб нишин ҳарам

شمارد دل شب نشین حرم

зи алмос ӯ шомро субҳдам

ز الماس او شام را صبحدم

Набӯдӣ агар таҳтааш дар сахт

نبودی اگر تخته اش در سخت

Ба об зумуррад шудӣ чун дарахт

به آب زمرد شدی چون درخت

Муҳаррик намеҷӯяд он дар зкс

محرک نمی جوید آن در زکس

Ба мавҷ гуҳар меравад пеш ва пас

به موج گهر می رود پیش و پس

Баровардаи гардун ба фирӯзаи ном

برآورده گردون به فیروزه نام

Ки чун лаъл ёбад бар он дар , мақом

که چون لعل یابد بر آن در، مقام

Чу ёқӯтро гашти он дар , паноҳ

چو یاقوت را گشت آن در، پناه

Накард оташ аз бим бар ваии нигоҳ

نکرد آتش از بیم بر وی نگاه

Кабобам ки сайлонеи ашки ман

کبابم که سیلانی اشک من

Нашуд боби даргоҳи шоҳи змн

نشد باب درگاه شاه زمن

Чаҳ сон бошудам рангӣ аз мартаба ?

چه سان باشدم رنگی از مرتبه؟

Ки мақбули он дар ним чун шабаҳ

که مقبول آن در نیم چون شبه

Танам гар шавад кони фархундагӣ

تنم گر شود کان فرخندگی

Набинад зи ман ҷавҳари бандагӣ

نبیند ز من جوهر بندگی

з ман кард чун остонаши або

ز من کرد چون آستانش ابا

Шуд аз зрдрўиии танами каҳрабо

شد از زردرویی تنم کهربا

ХзФи тинатам , аз раҳи эҳтиром

خزف طینتم، از ره احترام

Чаҳ сон ҷо кунам дар лолии мақом

چه سان جا کنم در لآلی مقام

Бидиҳ соқии он об марҷон намӯд

بده ساقی آن آب مرجان نمود

Ки хокам ақиқӣ кунад дар вуҷӯд

که خاکم عقیقی کند در وجود

Магари зини сафо , посбон дараш

مگر زین صفا، پاسبان درش

Маконам диҳад зи остони зараш

مکانم دهد ز آستان زرش

Чу минои субҳам буд сари баланд

چو مینای صبحم بود سر بلند

Ки байнам бар он базми анҷуми сапанд

که بینم بر آن بزم انجم سپند

зи наздики он базми қудсии сарвар

ز نزدیک آن بزم قدسی سرور

Марои чархи миноеи афканди давр

مرا چرخ مینایی افکند دور

Сазадгар ба мастии зи кӯҳи фиғон

سزد گر به مستی ز کوه فغان

Занами санг бар шишаи осмон

زنم سنگ بر شیشه آسمان

Мғнӣ махон нағмаи тарзи Ироқ

مغنی مخوان نغمه طرز عراق

Ки ояд мухолифи маро дар мазоқ

که آید مخالف مرا در مذاق

Буд дар хури нағмаи санҷони ринд

بود در خور نغمه سنجان رند

Сурӯди хуросону маҳбӯби ҳинд

سرود خراسان و محبوب هند

зносозӣ чархи пурриюу ранг

ز ناسازی چرخ پرریو و رنگ

Ба худ , срФрў бардаам ҳамчуи чанг

به خود، سرفرو برده ام همچو چنگ

Нашуд рости ин барбати каҷи ниҳод

نشد راست این بربط کج نهاد

з на парда , як савти айшами надод

ز نه پرده، یک صوت عیشم نداد

Ҳамон ба казин таънаи мизроби вор

همان به کزین طعنه مضراب وار

Ба қонӯни намоями дилашро фигор

به قانون نمایم دلش را فگار