Сухан гарчи дорад басӣ май параст

سخن گرچه دارد بسی می پرست

Касе нест чун ман азин бодаи маст

کسی نیست چون من ازین باده مست

Ба саҳбои маънӣ чу моил шудам

به صهبای معنی چو مایل شدم

Хроботии кӯча дил шудам

خراباتی کوچه دل شدم

Дилами ҷоми лафзӣ гар ангехта

دلم جام لفظی گر انگیخته

Май маънӣ аз ҳар тарафи рехта

می معنی از هر طرف ریخته

Чу астодгӣ дар сухан ме кунам

چو استادگی در سخن می کنم

Суханро равон бадан мекунам . . .

سخن را روان بدن می کنم ...

зи ман ин хаёли куҳан тоза шуд

ز من این خیال کهن تازه شد

Тиҳии табли гардун пуровоза шуд

تهی طبل گردون پرآوازه شد

Мғнии биёи нағмае сар кунем

مغنی بیا نغمه ای سر کنیم

Ҳаво хушк шуд , аз наво тар кунем

هوا خشک شد، از نوا تر کنیم