Сухан чун сипоҳи баёнро гирифт

سخن چون سپاه بیان را گرفت

Ба ин фавҷ , тахти забонро гирифт

به این فوج، تخت زبان را گرفت

Мусаллам буд хусравӣ бар сухан

مسلم بود خسروی بر سخن

Ки дарбаста , малики даҳонро гирифт

که دربسته، ملک دهان را گرفت

Чу бар бодпоӣ нафас шуд савор

چو بر بادپای نفس شد سوار

Ду сад қалъаи гӯши ҷонро гирифт

دو صد قلعه گوش جان را گرفت

Сафи орои абёти рангин чу гашт

صف آرای ابیات رنگین چو گشت

Ақолими рӯҳу равонро гирифт

اقالیم روح و روان را گرفت

Чу аз сатр , лашкаркашӣ соз кард

چو از سطر، لشکرکشی ساز کرد

Ба як неи саворӣ , ҷаҳонро гирифт

به یک نی سواری، جهان را گرفت