Оташи ишқ ки хоками тӯҳфа бар бод оварад
آتش عشق که خاکم تحفه بر باد آورد
Нанг ҳастӣ обрӯии нестӣ ёд оварад ? !
ننگ هستی آبروی نیستی یاد آورد؟!
Хома май лғзди зи дасташ аз камоли лоғарӣ
خامه میلغزد ز دستش از کمال لاغری
Сӯрати мо бар қалами ҳргаҳ ки беҳзод оварад
صورت ما بر قلم هرگه که بهزاد آورد
Ҳалқа кун доми умед аз ҳалқаи гесуӣ ӯ
حلقه کن دام امید از حلقه گیسوی او
То қазои нахчири мо дар дом сайёд оварад
تا قضا نخچیر ما در دام صیاد آورد
Сари хати моро сифедӣ нест ин бахти сияҳ
سر خط ما را سفیدی نیست این بخت سیه
Шодкомиро куҷо дар табъ ношод оварад ? !
شادکامی را کجا در طبع ناشاد آورد؟!
Ғайри зулфаш додрас набӯд ки дар поиш фитад
غیر زلفش دادرس نبود که در پایش فتد
Мардуми чашмаш агар ойин бедод оварад
مردم چشمش اگر آیین بیداد آورد
Сабза набӯд бар лабаши андари камоли ошиқон
سبزه نبود بر لبش اندر کمال عاشقان
Муршиди таври муҳаббати хат иршод оварад !
مرشد طور محبت خط ارشاد آورد!
намедиҳад аз парда « ушшоқ » оҳанги наво
میدهد از پرده «عشاق » آهنگ نوا
Ҳркҷои сози худ он шӯх призод оварад
هرکجا ساز خود آن شوخ پریزاد آورد
Як чамани сунбул ба дӯши афкандаи шамшоди қадаш
یک چمن سنبل به دوش افکنده شمشاد قدش
Аз барои пойбанди сарв озод оварад
از برای پایبند سرو آزاد آورد
намешавад огаҳи сари мӯеи зи рамзи зулф ӯ
میشود آگه سر مویی ز رمز زلف او
Хешро ҳаркас ба зери нахл шамшод оварад
خویش را هرکس به زیر نخل شمشاد آورد
Бонии чашми туро нозам ки дар таъмири дил
بانی چشم تو را نازم که در تعمیر دل
Нусхае андари бағал бетарҳ устод оварад !
نسخهای اندر بغل بیطرح استاد آورد!
Кӣ баради шаҳди висол аз талхии ҳиҷраши гарав
کی برد شهد وصال از تلخی هجرش گرو
Гар касе афсонаи ширин ба Фарҳод оварад ? !
گر کسی افسانه شیرین به فرهاد آورد؟!
Нестам ғамгин агар имрӯзи саррофи сухан
نیستم غمگین اگر امروز صراف سخن
Беҳтар аз ман дар арӯси маънӣ домод оварад
بهتر از من در عروس معنی داماد آورد
Офарини туғрули барин мисра ки бедил гуфта аст
آفرین طغرل برین مصرع که بیدل گفته است
Қайди худ дории ҷунун бар табъ озод оварад
قید خود داری جنون بر طبع آزاد آورد