Шаҳоби осои нигоҳам аз сипеҳр дида ме тозад

شهاب‌آسا نگاهم از سپهر دیده می‌تازد

Тамошо дар бисоти оризаш шатранҷ ме бозад

تماشا در بساط عارضش شطرنج می‌بازد

Алои шоҳӣ ки фарзин вааш рақиби каҷ ба ӯ ҳамдам

الا شاهی که فرزین‌وَش رقیب کج به او همدم

Маро ӯ бегунаҳ аз ростии рух мот ме созад

مرا او بی‌گنه از راستی رخ‌مات می‌سازد

Ҳамин бор ғамаш умрӣаст ҳамчун фил бар дӯшам

همین بار غمش عمریست همچون فیل بر دوشم

Ба сӯй ӯ буд оё ки аспи бахт ман тозад ? !

به سوی او بود آیا که اسپ بخت من تازد؟!

Мапурс ойини чашми соҳири он шӯхи золим ро

مپرس آیین چشم ساحر آن شوخ ظالم را

Ки торики нигоҳаши олимӣ дар хок андозад

که تاریک نگاهش عالمی در خاک اندازد

ӣам ҳар қатраи ашкам агар тӯфон намо гардад

یم هر قطره اشکم اگر طوفان‌نما گردد

Вагар Нӯҳаст аз бими сиришками киштии оғозад !

وگر نوح است از بیم سرشکم کشتی آغازد!

Равад то домани хуршеди дӯди оҳи ушшоқон

رود تا دامن خورشید دود آه عشاقان

Фалакро тундари барқам аҷаб набӯд ки бгдозд

فلک را تندر برقم عجب نبود که بگدازد

зи Ямани мақдами он шаҳсавори кишвари хӯбӣ

ز یمن مقدم آن شهسوار کشور خوبی

Бисоти саҳни ғайбро то абад бо хештан нозад

بساط صحن غیب را تا ابد با خویشتن نازد

Азин машриқи тулӯъи оради шаҳи авранги маҳбӯбӣ

ازین مشرق طلوع آرد شه اورنگ محبوبی

Дами андешаи ?ути туғрул агар чун субҳи хмёзд

دم اندیشه‌ات طغرل اگر چون صبح خمیازد