Моҳи сими андоми ман ҳарчанд олӣ ҷоҳ шуд
ماه سیماندام من هرچند عالیجاه شد
Пайкарами симоб , корами оҳ , рангам коҳ шуд
پیکرم سیماب، کارم آه، رنگم کاه شد
Ҳасан ӯ аз ишқ ман болид сар боло кашид
حسن او از عشق من بالید سر بالا کشید
Дастам аз шохи висолаши сар ба сар кӯтоҳ шуд
دستم از شاخ وصالش سر به سر کوتاه شد
Ёди он рухсори гулгун май баради ҳолати зи ман
یاد آن رخسار گلگون میبرد حالت ز من
Ҳркҷои тарафи гулистонам нишемангоҳ шуд
هرکجا طرف گلستانم نشیمنگاه شد
Аз камоли шиддати дарду ?иламҳои фироқ
از کمال شدت درد و المهای فراق
наменадонам субҳдам ё чошт ё бегоҳ шуд ? !
میندانم صبحدم یا چاشت یا بیگاه شد؟!
Лаби шукр , дандони гуҳар , ширини такаллуми дилбарон
لبشکر، دندانگهر، شیرینتکلمْ دلبران
Дидаам аммо на як ҳамчун туам дилхоҳ шуд !
دیدهام اما نه یک همچون توام دلخواه شد!
Домани васлаш чаҳ имконаст чун ояд ба каф
دامن وصلش چه امکان است چون آید به کف
Ман ҷлиси аҳли фақрам ӯ анис шоҳ шуд ? !
من جلیس اهل فقرم او انیس شاه شد؟!
Ёди чашми ним масташ мерибоед ҳуши ман
یاد چشم نیممستش میرباید هوش من
Ҳар сияҳи чашмӣ ки манзурами гуҳ ва ногоҳ шуд
هر سیهچشمی که منظورم گه و ناگاه شد
На димоғи шиква аз маъшӯқ дорам на зи ғайр
نه دماغ شکوه از معشوق دارم نه ز غیر
Бас ки дар рӯзи аластами ин бало ҳамроҳ шуд
بس که در روز الستم این بلا همراه شد
Хостаи манзӯмае иншо ( кунам ) аз баҳри дӯст
خواسته منظومهای انشا (کنم) از بهر دوست
Дили паии номи длоромши мўшҳ хоҳ шуд
دل پی نام دلارامش موشحخواه شد
Аз сар ҳар байти ман ҳарфӣ ба ҳам оварад нест
از سر هر بیت من حرفی به هم آورد نیست
Ҳар ки донист ин амал аз исм ӯ огоҳ шуд
هر که دانست این عمل از اسم او آگاه شد
Нестам аз носипосони тариқи ошиқӣ
نیستم از ناسپاسان طریق عاشقی
Ном ӯ тғрои абётам биҳамдиллоҳ шуд !
نام او طغرای ابیاتم بحمدالله شد!