Ҳар куҷои он шӯхгар сайдӣ ба абрӯ ме занад
هر کجا آن شوخ گر صیدی به ابرو میزند
Бсмлш чун моҳи нав бар чарх паҳлу ме занад
بسملش چون ماه نو بر چرخ پهلو میزند
Дай ба гулгашти чамани нахлаш хиром оварад бор
دی به گلگشت چمن نخلش خرام آورد بار
Қамарӣ бо ёди қадаши имрӯз куку ме занад
قمری با یاد قدش امروز کوکو میزند
Наргиси маст хаданг андоз афсуни соз ӯ
نرگس مست خدنگانداز افسونساز او
Тири оҳӯ аз раҳи ваҳшат ба оҳӯ ме занад
تیر آهو از ره وحشت به آهو میزند
Сарв агар дар боғ бинад сарви озоди ту ро
سرو اگر در باغ بیند سرو آزاد تو را
Як қалами ангушти ҳайрат бар лаб ҷӯ ме занад
یک قلم انگشت حیرت بر لب جو میزند
Хоки пояти тўтёии дида ҳар кас нашуд
خاک پایت توتیای دیده هر کس نشد
Дасти ҳасрат аз надомати сахт бар рӯ мезанад !
دست حسرت از ندامت سخت بر رو میزند!
Бо дили сад чоки зери нахли шамшодам кунун
با دل صد چاک زیر نخل شمشادم کنون
Шона аз машшотаи он ма то ба гесу ме занад
شانه از مشاطه آن مه تا به گیسو میزند
Панҷаи дониши рибои бигушода аз авҷи камол
پنجه دانشربا بگشاده از اوج کمال
Туғрули мо сайди маъниро чу тиҳу ме занад
طغرل ما صید معنی را چو تیهو میزند