Ёр ба ман боз ҷафо ме кунад

یار به من باز جفا می‌کند

Тарки мудоро ва вафо ме кунад

ترک مدارا و وفا می‌کند

намезанадам гарчи ба тири нигаҳ

می‌زندم گرچه به تیر نگه

Раҳмат ва бераҳмӣ намо ме кунад

رحمت و بی‌رحمی نما می‌کند

намекашадам ҳар нафасӣ чанд бор

می‌کشدم هر نفسی چند بار

Шукр ки ин зулм маро мекунад !

شکر که این ظلم مرا می‌کند!

Чашм ман уфтад ба Рахш дар намоз

چشم من افتد به رخش در نماز

Даст ба рӯи баҳр дуо ме кунад

دست به رو بهر دعا می‌کند

Ҷониби масҷиди гузарам аз қазо

جانب مسجد گذرم از قضا

Ҳамчуи намозам ки адо ме кунад

همچو نمازم که ادا می‌‌کند

Гарчи дил аз захми ҷафояш пар аст

گرچه دل از زخم جفایش پر است

Лаъли лабаши боз даво ме кунад

لعل لبش باز دوا می‌کند

Хоҳам агар бӯса кунам нақши пош

خواهم اگر بوسه کنم نقش پاش

Аз пас худ шӯр ба по ме кунад

از پس خود شور به پا می‌کند

Пардаи сози ғам ӯ аз фироқ

پرده‌ساز غم او از فراق

Нағма « ушшоқ » наво ме кунад

نغمه «عشاق » نوا می‌کند

Туғрули рӯҳам ба ҳарим дараш

طغرل روحم به حریم درش

Дам ба дам аз шавқ ҳаво ме кунад

دم به دم از شوق هوا می‌کند