Ғамзаи мардуми шикорати ғорат ҷон ме кунад

غمزه مردم‌شکارت غارت جان می‌کند

Ишваи ъобдФрибти қасд имон ме кунад

عشوه عابدفریبت قصد ایمان می‌کند

Бурқаъ аз рухи брФкн бепарда гардад олимӣ

برقع از رخ برفکن بی‌پرده گردد عالمی

Акси рӯяти таъна бо хуршед тобон ме кунад

عکس رویت طعنه با خورشید تابان می‌کند

Доғ ишқ туаст эй Лайлӣ на маҷнӯнроу бас

داغ عشق توست ای لیلی نه مجنون را و بس

Печу тоби сунбулати ошӯб даврон мекунад !

پیچ و تاب سنبلت آشوب دوران می‌کند!

Хандаи зан бар рӯем эй гул то нигарем баъди азин

خنده زن بر رویم ای گل تا نگریم بعد ازین

Варна сайли ашки ман дар баҳр тӯфон мекунад !

ورنه سیل اشک من در بحر طوفان می‌کند!

Ин чаҳ бераҳмӣ аст хон ошиқонро аз ғазаб

این چه بی‌رحمی است خوان عاشقان را از غضب

Во кашида бар сар ҳар мех мижгон мекунад !

وا کشیده بر سر هر میخ مژگان می‌کند!

Аз хати райҳони лаъл ӯ маро маълум шуд

از خط ریحان لعل او مرا معلوم شد

Лашкари шоми ҳабаши ин шаҳр вайрон ме кунад

لشکر شام حبش این شهر ویران می‌کند

Туғрул ар хоҳии висолаш нола кун шому саҳар

طغرل ار خواهی وصالش ناله کن شام و سحر

Нолаи булбули саҳари гул дар гулистон ме кунад

ناله بلبل سحر گل در گلستان می‌کند