Дил ба тоқи абрӯӣ ӯ мепарастӣ ме кунад

دل به طاق ابروی او می‌ْپرستی می‌کند

Чун кабӯтар дар равоқи каъба мастӣ ме кунад

چون کبوتر در رواق کعبه مستی می‌‌کند

Аз баландӣ кӣ расм дар зрўаҳи он остон

از بلندی کی رسم در ذروه آن آستان

Толеъи иқболи сустами сахт пастӣ мекунад !

طالع اقبال سستم سخت پستی می‌کند!

Серума дорад орзӯи чашм аз ғубори мақдамаш

سرمه دارد آرزو چشم از غبار مقدمش

Хоки поишро ҷабинам пишдстӣ ме кунад

خاک پایش را جبینم پیشدستی می‌کند

Ҳеҷ кас дар ишқ Лайлӣ нест ӣнҷои устувор

هیچ کس در عشق لیلی نیست اینجا استوار

Кӣ чу маҷнӯни дайгарӣ даъвоӣ ҳастӣ мекунад ? !

کی چو مجنون دیگری دعوای هستی می‌کند؟!

Аҷз бошад дар талаби шамъи далели муддао

عجز باشد در طلب شمع دلیل مدعا

Сад дуруст аз мумиёи як дил шикастӣ ме кунад

صد درست از مومیا یک دل شکستی می‌کند

Фикри мавзунам кунун туғрул дар иқлӣми сухан

فکر موزونم کنون طغرل در اقلیم سخن

Ҳукми девони вазорат чун Маҳастӣ ме кунад

حکم دیوان وزارت چون مهستی می‌کند