Ёди айёмӣ ки ҳар дам бо миннати пайғом буд
یاد ایامی که هر دم با منت پیغام بود
Шаҳди мазмуни ҳадиси дилкашат дар ком буд !
شهد مضمون حدیث دلکشت در کام بود!
Дам ба дами соъат ба соъат аз навиди номаи ?ут
دم به دم ساعت به ساعت از نوید نامهات
Тарафи гулзори хаёли ман баҳори айём буд
طرف گلزار خیال من بهار ایام بود
Аз каломат « восбри вотФсир » мекардам мудом
از کلامت «واصبر واتفسیر» میکردم مدام
Изтироби мурғи дил дар ҳқлаҳи ором буд
اضطراب مرغ دل در حقله آرام بود
намекашидам сайди ъушратро ба қуллоби хатат
میکشیدم صید عشرت را به قلاب خطت
Печу тоби мавҷи мактубати каманди дом буд
پیچ و تاب موج مکتوبت کمند دام بود
Накҳати рамзи саводи нома аз иншои ту
نکهت رمز سواد نامه از انشای تو
Дар димоғи хушки мағзони равғани бодом буд !
در دماغ خشکمغزان روغن بادام بود!
Доштами сомони мастӣ аз кшоди маънии ?ут
داشتم سامان مستی از کشاد معنیات
Матлаъи меҳри нишонам аз дар ва аз бом буд !
مطلع مهر نشانم از در و از بام بود!
Туғрул аз мазмуни истиғноаш акнӯн пухта аст
طغرل از مضمون استغناش اکنون پخته است
Боғбони гулшани лутфаш ҳамоно хом буд
باغبان گلشن لطفش همانا خام بود