Субҳи содиқ аз тулӯъ маънӣам огоҳ буд

صبح صادق از طلوع معنی‌ام آگاه بود

Бар мборкбоди табъами меҳри ҷои моҳ буд

بر مبارکباد طبعم مهر جای ماه بود

Назми ширинам агар калак Уторид ме навишт

نظم شیرینم اگر کلک عطارد می‌نوشت

Дасти ноҳид аз тараннуми як қалами кӯтоҳ буд

دست ناهید از ترنم یک قلم کوتاه بود

Марями фикрами Масеҳ аз айни маънӣ зода аст

مریم فکرم مسیح از عین معنی زاده است

Нақди ашъорами нахустин муштарии дилхоҳ буд

نقد اشعارم نخستین مشتری دلخواه بود

Кори сад баҳром хоҳам кард бо теғи забон

کار صد بهرام خواهم کرد با تیغ زبان

Зон ки аз ҳали нукоти ман Зуҳал дар оҳ буд

زان که از حل نکات من زحل در آه بود

Аз каломи хештан дар авҷи маънии туғрулам

از کلام خویشتن در اوج معنی طغرلم

Ин ҳамаи софӣ ба асли гавҳарами ҳамроҳ буд

این همه صافی به اصل گوهرم همراه بود