Он қадр дорад сафои ойӣнаи рухсори ёр
آنقدر دارد صفا آیینه رخسار یار
Акс чун назора аз лағзиш намегирад қарор !
عکس چون نظاره از لغزش نمیگیرد قرار!
Ҷавҳари фарди даҳонаш ҷузв беаҷзоъ буд
جوهر فرد دهانش جزو بیاجزاء بود
Аз ҷавори қисмат ӯ муддаӣ шуд шармсор
از جوار قسمت او مدعی شد شرمسار
Бо яке ҳиҷрони ду рӯзи васли фол тавъам аст
با یکی هجران دو روز وصل فال توأم است
Дар раҳаш то дида ам шуд зи интизориҳо дучор
در رهش تا دیدهام شد ز انتظاریها دچار
Сабзаи лаъли лабаши зи эъҷоз ёқӯтӣ диҳад
سبزه لعل لبش ز اعجاز یاقوتی دهد
Насхи таълиқи бароти ошиқ аз хати ғубор
نسخ تعلیق برات عاشق از خط غبار
Шуҳра офоқ шуд аз ишқи ширини кӯҳкан
شهره آفاق شد از عشق شیرین کوهکن
Ном маҷнӯнаст аз савдои Лайлии ёдгор
نام مجنون است از سودای لیلی یادگار
Ихтиёри равза ҷинат надорам аз дараш
اختیار روضه جنت ندارم از درش
Ошёни мурғи анқо кӣ буд шохи чанор ? !
آشیان مرغ عنقا کی بود شاخ چنار؟!
Туғрул аз гуфтори рангини ту чун авроқи гул
طغرل از گفتار رنگین تو چون اوراق گل
намесазад ҷузви туро шероза аз ранги баҳор !
میسزد جزو تو را شیرازه از رنگ بهار!