Дар ҳарими ёргар ореи гузар
در حریم یار گر آری گذر
эй сабо аз ман ба ӯ пайғом бар !
ای صبا از من به او پیغام بر!
Аз ту аҳволи маро пурсад бигӯ
از تو احوال مرا پرسد بگو
Бандаи худро зи меҳнати бози хар !
بنده خود را ز محنت باز خر!
Гар бигӯед нақди ишқаш сарф кист ?
گر بگوید نقد عشقش صرف کیست؟
Гӯии савдои туро дорад ба сар
گوی سودای تو را دارد به سر
Вирди ман пурсад фаромӯшат мабод
ورد من پرسد فراموشت مباد
Гӯй мегуяд зи ғайрати алҳзр !
گوی میگوید ز غیرت الحذر!
Аз ки ишқ омухт гуяд гӯи зи ман
از که عشق آموخت گوید گو ز من
Ъшқбозӣ манаст ирси падар
عشقبازی من است ارث پدر
Аз ғамам фарёд дорад гуфт агар
از غمم فریاد دارد گفت اگر
Гӯй бо ёди ту ҳар шому саҳар
گوی با یاد تو هر شام و سحر
Зоди роҳ ишқ гуяд чист гӯ
زاد راه عشق گوید چیست گو
Тӯшаи ошиқ буд лухти ҷигар !
توشه عاشق بود لخت جگر!
Дар фироқам гуфт май резади сиришк ?
در فراقم گفت میریزد سرشک؟
Абр кӣ холӣ буд гӯ аз мтр ? !
ابر کی خالی بود گو از مطر؟!
Аз қазои пурсади зи оғози ғамам
از قضا پرسد ز آغاز غمم
Гӯии анҷоми муҳаббат аз қадар
گوی انجام محبت از قدر
Миваи нахлам агар гуяд ки чист ?
میوه نخلم اگر گوید که چیست؟
Гӯии сирватро ҷафо бошад самар !
گوی ثروت را جفا باشد ثمر!
Вар бигӯед бо чаҳ мемонад дилам ?
ور بگوید با چه میماند دلم؟
Сангро гуфтани тавон гӯи мумтар !
سنگ را گفتن توان گو موم تر!
Ҷӯяд андари нармии хеши назир
جوید اندر نرمی خویش نظیر
Ту ҳоит сар кун аз нори шарар
تو حایت سر کن از نار شرر
Оризами равшан агар гуяд з чист ?
عارضم روشن اگر گوید ز چیست؟
Дар ҷавобаши гӯии равшан аз қамар
در جوابش گوی روشن از قمر
Хоҳад ӯ бо наргиси масташи шабиҳ
خواهد او با نرگس مستش شبیه
Бе таваққуфи пардаи бодом дар !
بیتوقف پرده بادام در!
Бо хати лаълаш агар ҷӯяд ъдил
با خط لعلش اگر جوید عدیل
Гӯии он дами достони нилӯфар
گوی آندم داستان نیلوفر
Вази лабаш ар гуфтугӯе оварад
وز لبش ار گفتگویی آورد
Дар миёновар ту ҳарфи нешикар
در میان آور تو حرف نیشکر
Боз эй боди сабои зинҳори гӯ
باز ای باد صبا زنهار گو
Аз чаҳ даври андохти моро аз назар ? !
از چه دور انداخت ما را از نظر؟!
Гар буд мақсӯд ӯ нақди айёр
گر بود مقصود او نقد عیار
Чун садаф дорам вале пар аз гуҳар
چون صدف دارم ولی پر از گهر
Хотир ӯро агар майл тиллост
خاطر او را اگر میل طلاست
Чеҳраи зарди марои бишумори зар !
چهره زرد مرا بشمار زر!
Субҳи рӯйиш аз бдоҳт дам занад
صبح رویش از بداهت دم زند
Бе таъаммули гӯии Фиҳии алнзр
بیتأمل گوی فیهی النظر
Дар фироқашгар мисл хоҳад бигӯ
در فراقش گر مثل خواهد بگو
Қитъа Эй бошад зи ҳиҷронати сқр !
قطعهای باشد ز هجرانت سقر!
Масканами пурсадгар он Лайлии асос
مسکنم پرسد گر آن لیلی اساس
Гӯии маҷнӯнро намебошад мақар !
گوی مجنون را نمیباشد مقر!
Нисбати худро зи хубони ҷусти гӯ
نسبت خود را ز خوبان جست گو
Имтиёзи байти туғрул аз шукр !
امتیاز بیت طغرل از شکر!