Агар ҳушам кунад чун шона дар зулфаши шабихун ро
اگر هوشم کند چون شانه در زلفش شبیخون را
Ба як мӯи бастаи гирдами сарнавишти бахти вожўн ро
به یک مو بسته گردم سرنوشت بخت واژون را
Ба ҷуз ваҳшат набошад ҳеҷ сармашқи хати ошиқ
به جز وحشت نباشد هیچ سرمشق خط عاشق
Сияҳ аз чашм оҳӯ кун саводи лавҳи маҷнӯнро !
سیه از چشم آهو کن سواد لوح مجنون را!
Нагардад ҷавҳарии ҳам санги мизони сиришки ман
نگردد جوهری همسنگ میزان سرشک من
Ки аз ёқӯт мебошад гаронии ашки гулгун ро
که از یاقوت میباشد گرانی اشک گلگون را
з бетобӣ надорад як қалами тоби димоғи хат
ز بیتابی ندارد یک قلم تاب دماغ خط
Ба мӯ бояд навиштан аз майонаш ҳарфи мазмунро !
به مو باید نوشتن از میانش حرف مضمون را!
Ба майдони шаҳодатгар шаҳид ӯ нае лекин
به میدان شهادت گر شهید او نهای لیکن
Ба хӯни рангини намо ҳамчун шафақи домони гардунро !
به خون رنگین نما همچون شفق دامان گردون را!
Сафо аз ишқи хоҳӣ аз дуруштии сӯии нармии шӯ
صفا از عشق خواهی از درشتی سوی نرمی شو
Тасарруф нест дар пероҳани фӯлоди собӯнро !
تصرف نیست در پیراهن فولاد صابون را!
Набошад дар марӣзи ишқи ғайр аз васли маъҷунӣ
نباشد در مریض عشق غیر از وصل معجونی
Ки раҳ дар набз ошиқ нест ангушти Флотўнро !
که ره در نبض عاشق نیست انگشت فلاطون را!
Камолат ҳар қадаргар беш бошад бахт кам бошад
کمالت هر قدر گر بیش باشد بخت کم باشد
Буд қадари таназзул аз тараққии беди маҷнӯн ро
بود قدر تنزل از ترقی بید مجنون را
Баланду пасти моро монеъ ҷавлон наме гардад
بلند و پست ما را مانع جولان نمیگردد
Ки набӯд имтиёзии пеши ошиқи кӯҳу ҳомӯнро !
که نبود امتیازی پیش عاشق کوه و هامون را!
Чу шабнам дар ҳавои меҳр ӯ савдоӣ ҳиммат кун
چو شبنم در هوای مهر او سودای همت کن
Ки дар бозор имкон нест қадре фитрати дунро !
که در بازار امکان نیست قدری فطرت دون را!
Нае огаҳи ту аз сози Баму зери фанои ҳаргиз
نهای آگه تو از ساز بم و زیر فنا هرگز
Ки нишнидӣ садои ташти коф ва коса навенро !
که نشنیدی صدای طشت کاف و کاسه نون را!
Хушо туғрули азин як мисраи баҳри сухани бедил
خوشا طغرل ازین یک مصرع بحر سخن بیدل
Ба чун ва чанд натавон ҳукм кардани сунъ бе чунро !
به چون و چند نتوان حکم کردن صنع بیچون را!